مصرف ریبوفلاوین بر عملکرد بهتر عصبی در حیوانات دچار ام اس موثر می باشد

اهمیت موضوع
بیماری ام اس یک اختلال خود ایمنی بوده که در آن گلبول های سفید به غشاء سلول های عصبی در سیستم عصبی مرکز حمله برده و آن را تخریب می کنند. این بیماری منجر به اختلالات حرکتی گردیده که در صورت پیشرفت منجر به فلج شدن و در نهایت مرگ افراد می گردد. این بیماری می تواند دوره های عود و بهبود داشته باشد و بنابراین هرچه افراد دوره های عود کمتری را تجربه نمایند و عملکرد مغزی بهتری داشته باشند، از پیشرفت بیماری جلوگیری خواهد نمود. براین اساس ریبوفلاوین چون یک ویتامین محلول در آب است که عوارض سمی نداشته و می تواند اثرات مثبت زیادی بر عملکرد سیستم عصبی داشته باشد، برای کمک به فرایند درمان در موشهای مبتلا به ام اس استفاده گردید تا در صورت نتایج مثبت بتوان از آن در مطالعات انسانی بهره برد.   
مهمترین یافته ها
نتایج این مطالعه نشان داد که تولید بی. دی. ان. اف. (BDNF) که یک فاکتور رشد مغزی است، در موشهایی که همزمان با درمان دارویی، از ریبوفلاوین نیز استفاده می کردند افزایش یافت.
پیشنهاد
با توجه به تاثیر مثبت ریبوفلاوین در درمان مدل حیوانی ام اس، مطالعات تکمیلی توصیه شده و در صورت کسب نتایج رضایت بخش، از آنجایی که یک ویتامین محلول در اب و غیر سمی می باشد، مطالعات انسانی در آینده می تواند نتایج این مطالعه را تکمیل نماید
 

کلیدواژه ها: فاکتور نوروتروفیک مشتق مغزی | انسفالومیولیتیز خود ایمنی تجربی | ریبوفلاوین |


مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: اثر مکمل‌یاری با ریبوفلاوین بر بیان ژن و سطح پروتئین نوروتروفینBDNF شاخص‌های ایمونو‎لوژیک در بافت مغز و نخاع، ناتوانی حرکتی و حافظه فضایی در مدل حیوانی بیماری مالتیپل اسکلروزیس
مجری اصلی: سیما جعفری راد   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۷/۱۲/۲۵   |   کد طرح: NRC-9208



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 56 بار   |   دفعات چاپ: 17 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر