تمرینات ثباتی سبب افزایش ضخامت عضله و و کاهش درد ناشی از جزاحی دکامپرشن کمری می شود

با توجه به باقی ماندن  تغییرات در فعالیت عضلات عمقی تنه در افراد کمردرد به دنبال جراحی، درمانی که بتواند فعالیت عضلات عمقی تنه را در این افراد بهبود دهد، از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی تمرینات ثباتی بر ضخامت عضله ی عرضی شکمی در طی تکالیف ارادی و عملکردی  به دنبال جراحی دکامپرشن کمری می باشد. این مطالعه کارآزمایی بالینی روی 30 نفر بیمارانی که از2 تا 3 ماه گذشته تحت عمل جراحی دکمپرشن کمری قرار گرفته بودند، صورت گرفت. بیماران بطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه مداخله 8 هفته تمرین درمانی تمرینات ثباتی را کامل کردند و گروه کنترل در مدت زمان مشابه ،تنها تمرینات روتین  را دریافت کردند. ضخامت عضلات عرضی شکمی با استفاده از دستگاه اولتراسونوگرافی HS-2100V ساخت کشور ژاپن با پروب خطی 5/7 مگاهرتز نوع B اندازگیری شد و جهت ارزیابی ناتوانی ناشی از کمر درد از پرسشنامه معتبر رولند-موریس و به منظور اندازه گیری شدت درد از پرسشنامه  VAS استفاده گردید. نتایج نشان داد که درصد تغییر ضخامت عضله در مانور فروبردن شکم و ایستاده در گروه تمرین ثباتی افزایش و میزان سطح درد و ناتوانی پس از دریافت مداخله در گروه تمرینات ثباتی کاهش یافت. در گروه کنترل میزان درد و ناتوانی  کاهش داشت. اما درصد تغییر ضخامت عضله در مانور فروبردن شکم و ایستاده تغییرات معنا داری نبود. و نیز تغییرات در سطح عملکرد عضله عرضی شکم در وضعیت ایستاده که وضعیت عملکردی عضله می باشد و هم چنین تغییرات میزان ناتوانی در گروه تمرینات ثباتی بیشتر از گروه کنترل بود.
تمرینات ثباتی در افزایش عملکرد عضله عرضی شکمی در وضعیت ایستاده و مانور ابدومینال هالوینگ وکاهش سطح ناتوانی اثرگذاری بیشتری از تمرنیات روتین دارد.
 
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی اثربخشی تمرینات ثباتی در مقایسه با تمرینات روتین فیزیوتراپی بر روی ضخامت عضله عرضی شکمی در افراد با جراحی دکامپرشن کمری طی تکالیف عملکردی و ارادی
مجری اصلی: فاطمه احسانی   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۷/۷/۹   |   کد طرح: 1212


CAPTCHA code
کلیدواژه ها: اولتراسونوگرافی | تمرین ثباتی | جراحی دکامپرشن کمری | عضله عرضی شکم |

دفعات مشاهده: 17 بار   |   دفعات چاپ: 0 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر