سطح پایین کیفیت زندگی بیماران دیابتی شهر بوشهر

دیابت از بیماری های خطرناک و ناتوان‌کننده است که علاوه بر عوارض متعدد جسمی و تحمیل هزینه¬های مادی،کیفیت زندگی را نیز کاهش می¬دهد. در این مطالعه به بررسی عوامل پیش‌بینی کننده کیفیت زندگی بیماران دیابتی براساس ابعاد مدل سازگاری روی در بیماران دیابتی شهر بوشهر در سال 1395 پرداخته شده است. این مطالعه یک پژوهش توصیفی- تحلیلی به روش مقطعی است.جامعه آماری بیماران دیابتی شهر بوشهر بودند که تعداد 385 نمونه از آنها به روش نمونه¬گیری غیراحتمالی و مبتنی بر هدف انتخاب شده و با پرسشنامه کیفیت زندگی(WHOQOL) و فرم ارزیابی سازگاری روی(AEF) مورد مطالعه قرار گرفتند. براساس یافته¬های تحقیق، سازگاری بیماران با نمره 113.2 (در دامنه 71 تا 168) در سطح مطلوب و کیفیت زندگی با نمره 70.3 (در دامنه 38تا 116) کمتر از سطح متوسط قرار دارد. همچنین همبستگی مستقیم و معنی‌داری بین الگوهای سازگاری و کیفیت زندگی با میزان 0.72 مشاهده شد. بعد فیزیولوژیک با میزان 0.47 تا 0.62 قوی‌ترین همبستگی و ایفای نقش به میزان 0.39 تا 0.45 ضعیف‌ترین همبستگی را با ابعاد کیفیت زندگی نشان دادند. با توجه به نقش تبیین کننده ابعاد مدل سازگاری روی در بهبود سطح کیفیت زندگی بیماران دیابتی و همبستگی قابل قبول این ابعاد به خصوص بعد فیزیولوژیک با ابعاد کیفیت زندگی و با توجه به سطوح پایین کیفیت زندگی بیماران دیابتی برنامه های مداخله ای و آموزشی براساس مدل سازگاری روی می تواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران دیابتی کمک کند. 

مشخصات طرح مرتبط:
مجری اصلی: دکتر مسعود بحرینی   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۷/۱۰   |   کد طرح: 748


CAPTCHA code
کلیدواژه ها: بوشهر | دیابت | سازگاری | کیفیت زندگی | مدل روی |

دفعات مشاهده: 153 بار   |   دفعات چاپ: 53 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر