استفاده از هورمون تیروئیدی T3 و سلول بنیادی بند ناف برای درمان مارسایی خونرسانی مغز موش های آزمایشگاهی

در این مطالعه از روش بستن شریان مغزی میانی به صورت گذرا (tMCAo) به عنوان مدل ایسکمی استفاده شد. موش‌ها (9 عدد در هر گروه) به صورت تصادفی در یکی از هفت گروه‌ Sh+PBS، tMCAo+PBS، tMCAo+T3، tMCAo+ MScs، tMCAo+ MScs+T3، tMCAo+ RAIC و tMCAo+ RAIC+T3 وارد شدند (PBS به عنوان ماده حلال استفاده شد).T3 و سلول‌های بنیادی به صورت داخل بطن مغزی 24 ساعت پس از القا ایسکمی تزریق و 21 روز بعد حیوانات کشته شده و مغز آن‌ها جهت مطالعات مورد استفاده قرار گرفت.نتایج این مطالعه نشان داد که T3 به تنهایی باعث کاهش سلول‌های تیره در ناحیه CA1 شده است (P≤0.05). همچنین تزریق همزمان T3 به همراه HUC-MSCs به صورت القا شده و بدون القا منجر به کاهش میزان تعداد سلول‌های تیره در این ناحیه شده است (P≤0.05). T3 به تنهایی و یا همراه HUC-MSCs به صورت القا شده و بدون القا به صورت معنی‌داری باعث افزایش بیان و غلظت پروتئین Nestin، Map2، Olig 2، GDNF و BDNF نسبت به گروه tMCAo+PBS شده است (P≤0.05).طبق نتایج به دست آمده T3 به تنهایی می‌تواند منجر به کاهش سلول‌های تیره در ناحیه CA1 شود. همچنین این اثرات به صورت همزمان با HUC-MSCs به صورت القا شده و بدون القا افزایش می‌یابد.پیشنهادات: 1- اثر درمانی T3و سلول‌های بنیادی طراحی شده در این مطالعه بر فاکتورهای التهابی درگیر در ناحیه ایسکمی مورد بررسی قرار گیرد 2- در آزمایشات مشابه، از منابع سلولی دیگر استفاده شود.
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: اثر تزریق داخل بطن مغزی هورمون تری‌یدوتیرونین (T3) و سلول‌های بنیادی ماتریکس بند ناف القاء شده با رتینوییک اسید بر ناحیه CA1هیپوکامپ در مدل حیوانی ایسکمی
مجری اصلی: غلامرضا حسن زاده   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۶/۳۰   |   کد طرح: 93-01-30-25144


CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 117 بار   |   دفعات چاپ: 42 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر