در شرایط آزمایشگاهی نانو ذره کورکومین (ماده اصلی زردچوبه) با زیست فراهمی بالا، اثر درمانی خوبی بر سمیت سلولی و ژنتیکی ناشی از سم ارگانوفسفره

دیازینون یکی از ترکیبات جدید و مهم ارگانو فسفره است و به عنوان حشره کش علیه آفات نباتی از جمله کرم ساقه خوار برنج کاربرد وسیعی دارد. شواهدی مبتنی بر  احتمال سمیت ژنتیکی، جهش زایی و سرطانزایی دیازینون  با مکانیسم افزایش رادیکالهای آزاد اکسیژن به دست آمده است.

کورکومین(ماده اصلی زردچوبه) ، با عوارض جانبی اندک و هزینه پایین، دارای اثرات مهار پرولفراسیون انواع سلول های توموری و  وتحریک تولید عوامل آنتی اکسیدان است امابه دلیل جذب پایین و متابولیسم سریع کبدی، زیست فراهمی پایین و مصرف محدودی دارد.

استفاده از نانو ذره با ایجاد نفوذ بهتر به غشای سلولی، زیست فراهمی داروها را  افزایش می دهد. در این مطالعه اثرات اشکال  نانو  و غیر نانوی ذرات کورکومین برکاهش سمیت بافتی (قلبی ،کلیوی و کبدی )، سمیت سلولی و سمیت ژنتیکی ناشی از دیازینون روی لنفوسیت های خون محیطی موش صحرایی مقایسه شد. هر دو ماده اثرات محافظتی خوبی را نشان دادند و این اثرات برای  نانوکورکومین بیشتر بود.

با گسترش فرمولاسیون نانو کورکومین، می توان آن را به عنوان یک روش پیشگیری و درمانی موثر برای مسمومیتهای ناشی از سموم ارگانوفسفره معرفی نمود.

 
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی مقایسه ای تاثیر نانو ذره کورکومین با فرم غیرنانوی آن بر سمیت بافتی (قلبی ، کلیوی و کبدی ) و سلولی و سمیت ژنتیکی (ژنوتوکسیسیتی) ناشی از دیازینون روی لنفوسیت های خون محیطی موش صحرایی
مجری اصلی: دکتر محمد شکرزاده- دکنر حمیدرضا محمدی   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۹/۳۰   |   کد طرح: 1671


CAPTCHA code
کلیدواژه ها: نانوذره | کورکومین | دیازینون | مسمومیت شناسی | ژنو توکسین |


دفعات مشاهده: 105 بار   |   دفعات چاپ: 35 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر