بررسی تاثیر آموزش به شیوه ارسال پیام کوتاه بر دانش پرستاران مراقبت ویژه در خصوص پنومونی ناشی از ونتیلاتور

پنومونی بیمارستانی عبارت است از عفونت پارانشیم ریه به وسیله عوامل عفونی که در موقع ورود به بیمارستان وجود نداشته و در دوره کمون هم نمی باشد و حداقل ۴۸ ساعت بعد از بستری در بیمارستان ایجاد می شود و حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد عفونت ها ی بیمارستانی را تشکیل می دهد(۱). در مورد علت بروز پنومونی های بیمارستانی موارد متعددی مطرح شده است کلونیزاسیون سیستم تنفسی و گوارشی با عوامل پاتوژن ها غالبا نتیجه استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف است و بیمار را مستعد به بروز پنومونی می کند. همچنین کاهش اسیدیته ی معده در اثر استفاده از داروهای ضد اسید و از بین رفتن تمامیت مخاطی در اثر استفاده از لوله ی انتوبه نظریات مطرح شده دیگر  در این زمینه است. مهم ترین عوامل پاتوژن در پنومونی های مرتبط با ونتیلاتور کلبسیلا، آسینتوباکتر، گرم مثبت ها مثل استاف اورئوس گونه های انتروکوک می باشد(۲). تشخیص پنومونی بر اساس تب، افزایش ترشحات ریوی (داخل لوله تراشه)، افزایش گلبولهای سفید (بیش از ۱۱۰۰۰ در میلی لیتر خون) و رده پلی مورفونوکلئر( بیش از ۷۰ %  WBC) و علائم رادیوگرافی می باشد. نمونه برداری جهت کشت و تشخیص ترشحات ریوی به صورت آسپیراسیون نای، بال و مینی بال است(۳). عفونتهای بیمارستانی، سالانه مسئول  ۴۴ تا ۹۸ هزار مرگ و هزینه ای معادل  ۱۷ تا ۲۹ میلیارد دلار در ایالات متحده هستند و پنومونی ناشی از ونتیلاتور یکی از انواع پنومونی بیمارستانی و دومین عفونت شایع بیمارستانی و اولین عفونت شایع در بخش مراقبتهای ویژه است(۴). از آنجایی که شیوع آن از ۹ تا ۲۸ درصد متغیر است و مرگ و میر ناشی از آن بین  ۳۰ تا ۷۰ درصد گزارش شده است، بنابراین مراقبت اپیدمیولوژیک آن مورد توجه جدی قرار گرفته است. خطر پنومونی وابسته به ونتیلاتور در بیماری که تهویه مکانیکی دارد، در هر روز  ۱ تا ۳ درصد افزایش می یابد(۵) و احتمال اقامت فرد در بیمارستان را ۴-۹ روز بالا می برد (۶). پنومونی مربوط به ونتیلاتور به عنوان یک چالش برای کارکنان مراقبت های ویژه شناخته شده است، لذا پیشگیری از آن یک اولویت در بخش مراقبت ویژه محسوب می شود(۷). بسیاری از اقدامات پرستاری می توانند از بروز پنومونی مربوط به ونتیلاتور پیشگیری نماید که شامل پیروی از پروتکل شستشوی دست ها، استفاده از دهانشویه ضد باکتریایی، تغییر پوزیشن بیمار حداقل هر دو ساعت یک بار  و انجام اقداماتی در جهت کاهش خطر آسپیراسیون مانند بالا بردن سر تخت به اندازه ۳۰ تا ۴۵ درجه در صورت عدم منع، به حداقل رساندن استفاده از مخدر ها و آرامبخش ها، ساکشن ترشحات حلق، پایش حجم باقی مانده معده جهت جلوگیری از اتساع بیش از حد معده، حفظ فشار کاف لوله تراشه بین ۲۰ تا ۳۰ سانتی آب و جداسازی هر چه سریعتر از ونتیلاتور می باشد(۸). نتایج مطالعات صورت گرفته درزمینه پیشگیری از بروز پنومونی ناشی از ونتیلاتور حاکی از این است که نداشتن آگاهی کافی در این زمینه، مانعی جهت اجرای رو شهای پیشگیری از بروز پنومونی ناشی از ونتیلاتور توسط افراد تیم مراقبتی است. از طرفی پرستاران از اعضای کلیدی تیم مراقبتی و درمانی بوده و نقش انکارناپذیری در جهت پیشگیری از عوارض درمانی و حصول به نتیجه مطلوب درمانی در بخش های مراقبت ویژه دارند. در مطالعه صورت گرفته توسط محمدی و همکاران که بر روی پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه صورت گرفت نشان داده شد که کارکنان بخش های مراقبت ویژه نیازمند اطلاعات بیشتر و تخصصی تر در زمینه های کاری خود هستند. نیاز به آموزش کارکنان پرستاری در تمامی زمینه ها و حیطه های کاری و بخش های مختلف امری اجتنا ب ناپذیر و مهم است، ولی به لحاظ حساسیت فوق العاده ای که بخش های مراقبت ویژه دارند، آموزش کارکنان این بخشها مهم تر و حیاتی تر به نظر می رسد (۹).
یادگیری با ابزارهای سیار معرف استفاده از ابزارهای متحرک در فرایند آموزش و یادگیری است. این امر امکان یادگیری مستقل از محدودیت زمانی و مکانی را با قابلیت جابه جایی و اتصال بهینه فراهم می سازد. یادگیری سیار افق های جدیدی را روی تحصیلات رسمی و غیررسمی باز می کند. این ابزارها می توانند از مرزهای زمانی و مکانی عبورکنند و امکان ایجاد رویدادهای آموزشیِ مطابق با سطح درک افراد و نیز امکان دسترسی به منابع را در هر مکان جغرافیایی فراهم سازند. بدون شک یکی از مهم ترین وسایل یادگیری سیار تلفن همراه است. در حقیقت امروزه به کارگیری تکنولوژی بی سیم به ویژه تلفن همراه، در آموزش یک انقلاب به شمار می رود که با توجه به گسترش فراوان می تواند، اساسی برای فراگیر شدن آموزش و پرورش در نظر گرفته شود. استفاده از تلفن همراه و پیام کوتاه می تواند تجربه یادگیری را غنی تر سازد و اجازه فعالیت آزادانه و مفید را برای افراد فراهم نماید تا به یادگیری در هر زمان و مکانی بپردازند. یادگیری از طریق موبایل سبب بالا بردن رضایت یادگیرنده، خود مختاری عملکرد، غنی سازی تعامل و داشتن فعالیت های ارتباطی مؤثر در فرد می گردد (۱۰). یکی از بیشترین کاربردهای تلفن همراه به عنوان  ابزار کمکی در آموزش، استفاده از سیستم پیام رسانی آن است (۱۱). پیامک مهمترین عنصر ارتباطی سیار است(۱۰). فناوری تلفن همراه مانند سایر فناوری های ارتباطی، به حوزه آموزش، بهداشت ودرمان راه یافته و به عنوان آموزش مبتنی بر تلفن همراه مطرح شده است. این وسیله ارتباطی، توانسته شیوه سنتی آموزش حضوری را تغییر داده و از آموزش، تعریف تازه ای ارائه نماید؛ هم چنین از لحاظ زمانی و مکانی، زمینه یادگیری یادگیرندگان را در منزل، محل کار و مسافرت، هموار و بسیاری از محدودیت ها و نا کارآمدی ها را برطرف ساخته است(۱۲).
با در نظر گرفتن اهمیت و تبعات ناشی از پنومونی ناشی از ونتیلاتور و با توجه به این که عملکرد پرستاران در زمینه مراقبت بهداشتی نقش مهمی در تامین سلامت فرد و نهایتا جامعه ایفا می کند و روشن بودن نیاز به آموزش در این زمینه و از طرف دیگر تازه بودن بحث آموزش به شیوه پیام کوتاه ،این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش به شیوه ارسال پیام کوتاه بر دانش پرستاران مراقبت ویژه در خصوص پیشگیری از پنومونی بیمارستانی طراحی شده است.
 

کلیدواژه ها: پیام کوتاه | مراقبت ویژه | پنومونی | ونتیلاتور |

مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی تاثیر آموزش به شیوه ارسال پیام کوتاه بر دانش پرستاران مراقبت ویژه در خصوص پنومونی ناشی از ونتیلاتور
مجری اصلی: سیما سادات حجازی   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۱۲/۱۲   |   کد طرح: 977/پ/95



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 250 بار   |   دفعات چاپ: 38 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر