افزایش استفاده آنتی بیوتیک موپیروسین، با ظهور افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی همراه است، لذا استفاده از موپیروسین به منظور درمان بریدگی ها و زخم

تست حساسیت آنتی بیوتیکی به آنتی بیوتیک های آمیکاسین،آزیترومایسین، موفلوکسازین، تتراسایکلین، ونکومایسین، سفازولین، تری متو پریم- سولفومتوکسازول، کوئینوپریستین- دالفوپریستین، کلرامفنیکل، کلیندامایسین، پنی سیلین، لینزولید، مینوسیکلین، کلوگزاسیلین، ریفامپیسین، سیپروفلوکسازین با روش دیسک دیفیوژن انجام شد. هم چنین مقاومت به موپیروسین با روش MIC مورد بررسی قرار گرفت. به منظور شناسایی ژن های مرتبط با مقاومت بالا به موپیروسین (mupA، mupB) ، از تکنیک PCR استفاده شد.در این مطالعه 120 سویه استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های بالینی کودکان مورد بررسی قرار گرفت. هم چنین به منظور بررسی میزان کلونیزاسیون استافیلوکوکوس اورئوس بینی پرسنل بیمارستان مرکز طبی کودکان تعداد 292 نمونه سواپ بینی از پرسنل پس از اخذ رضایت آگانه جمع آوری گردید و کشت داده شد. از میان 292 پرسنل شرکت کننده در این طرح، 87 سویه استافیلوکوکوس اورئوس (30%) شناسایی گردید. میزان مقاومت به متی سیلین در سویه های جدا شده استافیلوکوکوس اورئوس از نمونه های بالینی بیش از ایزوله ای جدا شده از بینی پرسنل بود (به ترتیب 53% و 5/34%). 100% سویه های MSSA جدا شده از نمونه های بالینی کودکان به آمیکاسین حساس بودند در حالیکه مقاومت 19% به این آنتی بیوتیک در سویه های MRSA گزارش شد ( ˂0/001 (P value میزان مقاومت به سفازولین، سیپروفلوکسازین و کلوگزاسیلین در سویه های MRSA نیز به طور معناداری بیش از سویه های MSSA جدا شده از نمونه های بالینی کودکان بود. 26% سویه های MSSA جدا شده از نمونه های بینی پرسنل به سیپروفلوکسازین مقاوم بودند در حالیکه سویه های MRSA مقاومت بالاتری (60%) به این آنتی بیوتیک نشان دادند(0/003 (P value=. میزان مقاومت به سفازولین، آزیترومایسین و کلوگزاسیلین در سویه های MRSA نیز به طور معناداری بیش از سویه های MSSA جدا شده از نمونه های بینی پرسنل بود. مقاومت به موپیروسین به در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بینی پرسنل دیده نشد. از میان نمونه های بالینی، 4 سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاومت به موپیروسین بودند (MIC 256 µg/ml) که از بین آنها 2 سویه MSSA و 2 سویه MRSA بودند. از 4 ایزوله مقاوم به موپیروسین 2 سویه ژن mupA را دارا بودند. ژن mupB در هیچکدام از 4 ایزوله مقاوم به موپیروسین یافت نشد.به طور کلی مقاومت به موپیروسین، اثربخشی استراتژی های دکلونیزاسیون استافیلوکوکوس اورئوس و MRSA را کاهش می دهد و افزایش استفاده از این آنتی بیوتیک، با ظهور افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی همراه است، لذا استفاده از موپیروسین به منظور درمان بریدگی ها و زخم های شدیدا بایستی با احتیاط مصرف گردد. هنوز درک یکپارچه ای از تمام عوامل موثر در مورد مقاومت به موپیروسین وجود ندارد. بنابراین، مانیتورینگ مقاومت موپیروسین سویه های استافیلوکوکوس اورئوس( به خصوص سویه های MRSA) جدا شده از نمونه های بالینی در جمعیت های بزرگ بیماران توصیه می شود.
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی فراوانی مقاومت به موپیروسین در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران و پرسنل بیمارستان مرکز طبی کودکان
مجری اصلی: بابک پوراکبری   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۶/۳۱   |   کد طرح: 93-03-88-21823


CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 50 بار   |   دفعات چاپ: 17 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر