بررسی اثرات محدودیت جریان خون اندام تحتانی به همراه ورزش استقامتی بر تغییرات الکتروکاردیوگرام، هایپرتروفی و بیان گیرنده های آنژیوتانسین II

خلاصه
مقدمه و هدف: ورزش به همراه محدودیت جریان خون(ورزش کاتسو) در بسیاری از رشته های ورزشی به منظور افزایش حجم و قدرت عضلانی استفاده می شود. گزارشاتی وجود دارد که نشان داده اند این نوع ورزش بر روی سیستم قلبی عروقی تاثیر گذار است.ما در این مطالعه اثر این نوع ورزش را بر روی تغییرات الکتروکاردیوگرام، هایپرتروفی و بیان گیرنده های آنژیوتانسین II  و اپلین قلب موش های صحرایی نر پیر بررسی کردیم.
مواد و روشها: حیوانات به طور تصادفی  به 6 گروه تقسیم شدند: گروه کنترل(CTL)، گروه شم(Sh): در این گروه اعمال جراحی دوطرفه روی حیوان تا مرحله بستن نسبی شریان فمورانجام شد اما شریان فمور بسته نشد. گروه محدودیت جریان خون عضله(BFR): شریان فمورال به صورت دو طرفه و نسبی درست در بخش پایین لیگامنت اینگواینال بسته شد. گروه ورزش(Ex): در این گروه، حیوانات سالم به مدت 10 هفته تمرین استقامتی تردمیل با شدت کم انجام دادند. گروه شم + ورزش(Sh+Ex):همانند گروه شم در این گروه جراحی انجام شد و سپس به مدت 10 هفته تمرین استقامتی تردمیل با شدت کم انجام دادند. گروه محدودیت جریان خون عضله + ورزش(BFR+Ex):همانند گروه BFR در این گروه جراحی انجام شد و سپس به مدت 10 هفته تمرین استقامتی تردمیل با شدت کم انجام دادند. یک روز پس از پایان دوره وزن گیری انجام شد و حیوانات را بیهوش کردیم و نوار قلب آنها را ثبت کردیم.سپس قلب حیوانات به منظور اندازه گیری شاخص هایپرتروفی و بررسی میزان بیان گیرنده های آنژیوتانسینII و اپلین برداشته شد.
یافته ها: اختلاف معنی داری در ضربان قلب، فاصله های RR،PR،QRS نوار قلب در بین گروه های مختلف وجود ندشت اما ورزش استقامتی به همراه محدودیت جریان خون اندام تحتانی باعث کاهش معنی دار QT اصلاح شده (p<0.01) و افزایش معنی دار شاخص هایپرتروفی (P<0.05 ) شد. ورزش استقامتی باعث افزایش معنی دار در میزان بیان گیرنده اپلین در دو گروه ورزش و ورزش+شم نسبت به  گروه های کنترل و شم وBFR (p<0.01)  شد،همچنین ورزش استقامتی به همراه محدودیت جریان خون اندام تحتانی باعث افزایش معنی دار در میزان بیان گیرنده اپلین نسبت به گروه های ورزش، ورزش +شم (p<0.05) ، کنترل، شم و BFR (p<0.001) شد. ورزش استقامتی باعث کاهش معنی دار در میزان بیان گیرنده AT1 در دو گروه ورزش و ورزش+شم نسبت به  گروه های کنترل و شم وBFR (p<0.01)  شد و همچنین ورزش استقامتی به همراه محدودیت جریان خون اندام تحتانی باعث افزایش معنی دار در میزان بیان گیرنده AT1 نسبت به گروه های ورزش، ورزش +شم (p<0.001) ، کنترل، شم و BFR (p<0.01) شد. محدودیت جریان خون اندام تحتانی باعث کاهش معنی دار در میزان بیان گیرنده AT2 نسبت به گروه های کنترل و شم (p<0.05)شد. همچنین ورزش استقامتی باعث افزایش معنی دار در میزان بیان گیرنده AT2 در دو گروه ورزش و ورزش+شم نسبت به  گروه های کنترل و شم و BFR و BFR+ورزش (p<0.001)  شد علاوه بر این همراهی ورزش استقامتی و BFR اثر ورزش بر بیان این نوع گیرنده را از بین برد. درصد تغییرات وزن(∆Weight%) در گروه های ورزش، ورزش+شم، ورزش+BFR نسبت به گروه های کنترل، شم، BFR کاهش معنی داری (P<0.001) نشان داد.
نتیجه گیری: بنظر می رسد همراهی ورزش استقامتی سبک همراه با BFR با تغییر در بیان گیرنده های آنژیوتانسین II و APJ وسایر تغییرات احتمالی، موجب سطح جدیدی از تعادل درسیستم RAS  ،اپلین- APJ و سایر سیستمهای اتوکوئیدی و سیگنالینگ درون سلولی شود که ضمن ایجاد هیپرتروفی قلبی موجب بهبود هدایت بطنی و سایر شاخص های مفید فیزیولوژیک و هیستولوژیک قلب می شود.
 واژگان کلیدی: محدودیت جریان خون، ورزش استقامتی، گیرنده های آنژیوتانسینII، گیرنده اپلین، رت پیر
 
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: : بررسی اثرات محدودیت جریان خون اندام تحتانی به همراه ورزش استقامتی بر تغییرات الکتروکاردیوگرام، هایپرتروفی و بیان گیرنده های آنژیوتانسین II و اپلین قلب موش های صحرایی نر پیر
مجری اصلی: دکتر سیاوش جوکار   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۱۱/۱۷   |   کد طرح: 128/95


CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 48 بار   |   دفعات چاپ: 6 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر