بررسی ارتباط بین خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت با سازگاری تحصیلی در دانشجویان کارشناسی اول د ع پ کرمان در سال 1393

خلاصه
مقدمه: شناسایی عوامل مؤثر بر سازگاری تحصیلی اهمیت فراوان دارد زیرا با شناسایی این عوامل از پیامدهای منفی آن در زمینه مسائل روانی، تحصیلی و هزینه های مادی پیشگیری می شود. لذا این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت با سازگاری تحصیلی در دانشجویان کارشناسی سال اول دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1393 انجام گرفت.
روش کار: این پژوهش مطالعه ای مقطعی از نوع توصیفی همبستگی است که 231 نفر از دانشجویان ترم اول دانشگاه علوم پزشکی کرمان در آن شرکت داشتند ؛ ابزارهای گردآوری اطلاعات متشکل از چهار بخش؛ اطلاعات دموگرافیک، خودکارآمدی عمومی، انگیزه پیشرفت هرمنس و سازگاری تحصیلی بود. اطلاعات با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: میانگین (± انحراف معیار)  نمره خودکارآمدی 15 /51 (±55/5)، انگیزه پیشرفت 72/73 (±40/4) و سازگاری تحصیلی 28/124 ( ±72 /25) بوده است. نتایج مرتبط با بررسی ارتباط میان خودکارآمدی با انگیزه پیشرفت و سازگاری تحصیلی نشان داد بین خودکارآمدی با سازگاری مثبت ارتباط آماری مثبت و معناداری وجود داشته است (043/0P=). همچنین بین انگیزه پیشرفت با سازگاری تحصیلی ارتباط آماری معنادار وجود نداشته است (816/0P=).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر و نتایج مطالعات مطرح شده سازگاری تحصیلی در افزایش خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت تاثیر گذار است بنابراین باید برنامه های مداخله ای مناسبی برای دانشجویان به ویژه دانشجویان ترم اول طراحی شود. همچنین برای دانشجویانی که سازگاری کمتر دارند می توان از برنامه های مشاوره استفاده کرد.
کلید واژه: سازگاری تحصیلی، خودکارآمدی، انگیزه پیشرفت، دانشجویان کارشناسی
 
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی ارتباط بین خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت با سازگاری تحصیلی در دانشجویان کارشناسی اول د ع پ کرمان در سال 1393
مجری اصلی: بتول تیرگری   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۶/۱۷   |   کد طرح: 524/93


CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 36 بار   |   دفعات چاپ: 9 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر