استفاده از غلظتهای مختلف داروی آتورواستاتین ممکن است بتواند یک راه درمانی موثر برای محافظت از تخریب غضروف ناشی از گلوکز بالا در کلینیک گردد

اهمیت موضوع:
شواهد اپیدمیولوژیک و تجربی زیادی تاکید بر ارتباط بین دیابت نوع 2 و پیشرفت استئوآرتریت دارد. ّبه منظور فهم مکانیزمهای درگیر آتورواستاتین در استئو آرتریت، اثرات آتورواستاتین بر استرس اکسداتیو و آپوپتوز ناشی از گلوکز بالا در سلولهای غضروفی کشت داده شده بررسی گردید. 

مهمترین یافته ها:
در این مطالعه آتورواستاتین در غلظتهای تعیین شده اثرات سمی بر سلولهای غضروفی پس از 72 ساعت نداشت. آتورواستاتین باعث اثرات محافظتی معنی داری در برابر اثرات سمی گلوکز بالا بر سلولها گردید. علاوه بر آن آتورواستاتین موجب کاهش بیان ژنها و پروتئینهای آپوپتوزی Bax و همچنین کاهش میزان استرس اکسیداتیو و پراکسیداسیون لیپیدی گردید. 
آتورواستاتین بطور معنی داری موجب کاهش مرگ آپوپتوتیک و استرس اکسیداتیو ناشی از گلوکز بالا در سلولهای غضروفی و ایجاد ضایعات و صدمه به غضروف گردید. از طرف دیگر آتورواستاتین توانست بیان ژنهای آنتی اکسیدان مختلف را بطور معنی داری افـزایـش داد. این اثرات سودمند دارو ممکن است ناشی از افـزایـش بیان ژنهای مرتبط به آنزیمهای آنتی اکسیدان که از استرس اکسیداتیو ( از اصلی ترین علل مرگ سلولهای غضروفی ) جلوگیری خواهند نمود می گردد. 
پیشنهاد:

 استفاده از غلظتهای مختلف آتورواستاتین ممکن است بتواند یک راه درمانی موثر برای محافظت از تخریب غضروف ناشی از گلوکز بالا در کلینیک گردد. استفاده از این روش درمانی نه تنها از بیان مکانیزمهائی که موجب مرگ سلوهای غضروفی می گردند جلوگیری می نماید بلکه با خنثی نمودن محیط مفصل مبتلا به استئوآرتریت که مملو از مواد آسیب زننده به سلولها می باشد، باعث می شود سلولهای بنیادین ذخیره شده در مایع مفصلی بتوانند تکثیر و  تبدیل به سلولهای غضروفی جدید گردند. 

مشخصات طرح مرتبط:


CAPTCHA code
کلیدواژه ها: آپوپتوز | آتورواستاتین | کندروسیت | استرس اکسیداتیو |

مطالب مشابه


دفعات مشاهده: 22 بار   |   دفعات چاپ: 2 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر