هم افزایی مواد موثره زرد چوبه و فلفل سیاه در محافظت پرتوی لنفوسیتهای خونی انسان در محیط کشت سلولی

پرتوهای یونساز با عبور از سلولها و تولید رادیکالهای آزاد موجب آسیب و مرگ سلولهای سرطانی و همچنین آسیب سلولی ژنتیکی سلولهای طبیعی می شوند؛ بنابراین محافظت در برابر عوارض ناخواسته پرتوهای یونساز اهمیت بسیار دارد.
مطالعات قبلی نشان داده اند که کورکومین، ماده موثره زردچوبه، اثر محافظت پرتوی دارد و همچنین پی پیرین، ماده موثره فلفل سیاه، موجب افزایش جذب خوراکی کورکومین می شود.
در این مطالعه تجربی تاثیر پی پیرین در اثر محافظت پرتوی کورکومین روی لنفوسیتهای خونی انسان در محیط کشت سلولی بررسی شد. نتایج نشان داد که پی پیرین و کورکومین هر یک به تنهایی موجب کاهش آسیب ژنتیکی شده و اثر محافظت پرتوی داشتند. مواجهه سلولهای لنفوسیت با پی پیرین همراه با کورکومین در دوز کم موجب افزایش اثر محافظت پرتوی شد اما با افزایش دوز کورکومین اثر محافظتی بیشتر نشد بلکه سمیت ژنتیکی در لنفوسیت ها افزایش یافت.
نیاز به انجام پژوهش مشابه در موش های پرتو دیده برای بررسی اثر هم افزایی محافظت پرتوی و همچنین تعیین دوز موثر ترکیبی این دو ماده می باشد.

 
کلیدواژه ها: آسیب ژنتیکی | لنفوسیت | پرتو یونساز | زردچوبه | فلفل سیاه |


مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی تاثیر پی پیرین در اثر بخشی محافظت پرتوی کورکومین در برابر آسیب سیتوژنتیکی ناشی از اشعه یونیزان بر روی لنفوسیت های خون داوطلبان انسانی
مجری اصلی: دکتر سیدجلال حسینی مهر   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۷/۳/۱۰   |   کد طرح: 2773



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 64 بار   |   دفعات چاپ: 23 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر