ارتباط بین فعالیت تلومرازی و کینتیک رشد سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون بند ناف انسان

از ویژگی های مهم سلولهای سرطانی فعالیت آنزیمی بنام تلومراز است که با ممانعت از کاهش طول تلومرهای انتهایی کروموزومها در هر تقسیم از پیر شدن سلولهای سرطانی جلوگیری می کند و از اینرو می تواند هدف مناسبی برای تحقیقات در حوزه سرطان باشد. از طرف دیگر سلولهای بنیادی نیز برای حفظ خاصیت تکثیری خود و ممانعت از پیر شدن همانند سلولهای سرطانی فعالیت تلومرازی بالایی دارند. از طرف دیگر  سلنیوم جزء عناصر کمیاب با خاصیت آنتی اکسیدانی است که می تواند مانع از رشد سلولهای سرطانی شود. بررسیهای صورت گرفته نشان دهنده تاثیر سلنیوم در کاهش طول تلومر و نیز تغییر در فعالیت تلومرازی است. حال این سئوال پیش می آید که ایا سلنیوم تاثیرات مشابهی را بر روی فعالیت تلومرازی و بیان ژنهای پایین دست آن در سلولهای بنیادی اعمال می کند. یافته های حاصل از این تحقیق نشان می دهد که سلنو ال متیونین حتی در غلظتهای بالا نیز اثر کشنده ای بر سلولهای بنیادی مزانشیمی بندناف ندارد و فعالیت تلومرازی این سلولها را نیز به شدت کاهش می دهد. همچنین در مقایسه با سلولهای سرطانی معده سلنو ال متیونین بیان ژن c-Myc را همانند سلول سرطانی کاهش می دهد ولی فرم سدیم سلنیت آن سبب افزایش بیان این ژن می شود. در مورد ژن p53 نیز فرم سلنو ال متیونین در مقایسه با سلول سرطانی که بیان این ژن در آن کاهش چشمگیری می یابد تغییر چندان زیادی را در میزان بیان آن نشان نمی دهد و این نتایج بیانگر آن است تاثیر متفاوت سلنیوم بین سلولهای سرطانی و سلولهای بنیادی مزانشیمی است که می تواند ماده موثری در افق درمانی سلولهای سرطانی مطرح شود.


منبع:
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?mag_id=1052&slc_lang=fa&sid=1

مشخصات طرح مرتبط:


CAPTCHA code
کلیدواژه ها: فعالیت تلومرازی | سلول های بنیادی | بند ناف انسان |

دفعات مشاهده: 231 بار   |   دفعات چاپ: 49 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر