با پیوند لوپ های CDR آنتی بادی های ناپایدار بر روی نواحی Framework آنتی بادی های ذاتا پایدار می توان آنتی بادی های نوترکیب پایدار بدست آورد

اکثر آنتی بادی هایی که بصورت اینکلوژن بادی در باکتری بیان می گردند دارای شبکه پیوندهای هیدروفوب ضعیفی هستند. در تشکیل شبکه هیدروفوبی نواحی متغیر رنجیره های سبک و سنگین اسید آمینه های خاصی دخیل می باشند که نوع این اسید های آمینه یکپارچگی و قدرت شبکه هیدروفوبی را تعین می کنند. آنتی بادی های پایدار عموما دارای ترکیب خاصی از اسید های آمینه در هسته های هیدروفوبی خود هستند که باعث تشکیل یک شبکه قوی داخلی می گردند. اسید های آمینه تاثیر گذار در پایداری آنتی بادی ها عمدتا در نواحی Framework دمین های متغیر قرار دارند و بنابراین زمانی که نواحی Framework آنتی بادی های ذاتا پایدار به عنوان چارچوب در تکنیک CDR grafting استفاده می شوند آنتی بادی نوترکیب حاصله اسید های آمینه درگیر در شبکه هیدروفوبی را به ارث برده و به مولکول های پایدار تبدیل می شوند. بنابراین مولکول نوترکیبی که در باکتری بیان می گردد به علت پایداری بالا ساختار خود را حفظ کرده و بصورت فعال باقی می مانند.

کلیدواژه ها: حلالیت | آنتی بادی تک زنجیره ای | Framework بالقوه محلول |


مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: پیوند لوپ های CDR بر روی نواحی Framework توالی های های ژرم لاینی بالقوه محلول و بررسی تغییرات حلالیت آنتی بادی
مجری اصلی: دکتر یعقوب صفدری   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۷/۴/۵   |   کد طرح: 940423091



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 121 بار   |   دفعات چاپ: 22 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر