بررسی خصوصیات و ویژگی های روانی- اجتماعی و سبک های مقابله ای بیماران HIV/AIDS مراجعه کننده به مرکز تحقیقات ایدز ایران

با سلام
در قسمت عنوان خبر لازم است نتیجه طرح تحقیقاتی به صورت یک جمله خبری واضح و قابل فهم برای عموم  و تا حد ممکن کوتاه درج گردد. بدلیل طولانی بودن، عنوان قابل مشاهده نیست.
با تشکرو احترام
لیلا میرزایی             81454311-021


این پژوهش در دو مرحله اجرا شد. مرحله اول یک مطالعه کیفی بود که به منظور بررسی مشکلات بیماران HIV و همچنین پرسنل درمانی به تعداد 10-15 نفر به طور جداگانه در یک جلسه گروهی اجرا شد. این جلسه گروهی با استفاده از بحث گروهی متمرکز بر مشکلات بیماران و پرسنل درمانی انجام گرفت. مرحله دوم یک مطالعه توصیفی- مقطعی بود ،این مطالعه به مدت سه سال ( ۱۳۹۳-۱۳۹۶ ) در درمانگاه عفونی و بیماری های رفتاری بیمارستان امام خمینی اجرا شد. از کلیه بیماران HIV/AIDS که ابتلایشان به عفونت HIV با دو آزمون مثبت ( Elisa HIV-ab ) و سپس یک آزمون مثبت ( Western-Blot HIV-ab) ثابت شده بود با استفاده از روش نمونه گیری آسان و در دسترس به تعداد ۴۵۰ نفر پس از توجیه ، آگاهی از مطالعه واخذ رضایت نامه وارد مطالعه شدند. معیار ورودی افراد در این پژوهش کلیه بیمارانی که سواد خواندن و نوشتن داشتند ، البته لازم به ذکر است با توجه به شرایط خاصی که این بیماران ( ممکن است روابط جنسی بدون تاهل داشته باشند) دارند افراد مجرد فقط پرسشنامه رضایت زناشویی را تکمیل نکردند. در این مطالعه با توجه به تعداد زیاد پرسشنامه ها در مورد پرسشنامه ها و نحوه تکمیل آن به آزمودنی ها توضیحات کامل داده شد و آزمودنی ها پرسشنامه ها را به منزل برده و تکمیل نمودند و در ارجاع بعدی پرسشنامه ها را تحویل دادند فقط آزمون شناختی توسط مجری طرح در درمانگاه اجرا شد . به لحاظ رعایت اصول اخلاقی طرح ، به آزمودنی ها در قبال تکمیل پرسشنامه ها ( مقدار زمان صرف وقت جهت ارائه اطلاعات و تکمیل پرسشنامه ها ) پاداش مادی Incentive کارت هدیه 10000 تومان) ارائه شد. در ارتباط با حجم زیاد پرسشنامه و راست آزمایی آنها لازم به ذکر است پرسشنامه در منزل هنگامی که بیماران فرصت کافی داشته می توانند تکمیل کنند و برای تکمیل هر پرسشنامه پاداش و یا حق الزحمتی برای آنان در نظر گرفته شده است. اطلاعات بدست آمده با استفاده از روش آمار توصیفی و روش همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.جدول شماره ۱- اطلاعات مربوط به CD4 افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه تعداد N دامنه تغییرات R حداقل CD4 Minimum حداکثر CD4 Maximum میانگین Mean انحراف استاندارد SD ۴۱۶ ۱۰۲۱ ۵۰ ۱۰۷۱ ۸۱/۴۸۷ ۴۷/۲۰۳ در بررسی CD4 افراد ؛ ۴۱۶ نفر گزارش CD4 دادند که حداقل CD4 ۵۰ و حداکثر CD4 ۱۰۷۱ و دامنه تغییرات CD4 ۱۰۲۱ بوده است. میانگین CD4 ۸۱/۴۸۷ و انحراف استاندار آن ۴۷/۲۰۳ گزارش شد. (۸۱/۴۸۷ ± ۴۷/۲۰۳) براساس اطلاعات بنظر می رسد CD4 افراد در شرایط مناسبی بوده است ( جدول شماره ۱) جدول شماره ۲- میانگین و انحراف استاندارد CD4 افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت N Mean ± SD CD4 زنان ۱۶۵ ۷۲/۲۱۳ ± ۶۴/۵۲۷ مردان ۲۵۱ ۴۱/۱۹۲ ± ۶۳/۴۶۱ جمع ۴۱۶ ۴۷/۲۰۳ ± ۸۱/۴۸۷ در بررسی میانگین و انحراف استاندارد CD4 برحسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان با تعداد ۱۶۵ نفر میانگین و انحراف استاندارد به ترتیب ۷۲/۲۱۳ ± ۶۴/۵۲۷ و در گروه مردان با تعداد ۲۵۱ نفر میانگین و انحراف استاندارد به ترتیب ۴۱/۱۹۲ ± ۶۳/۴۶۱ مشاهده گردید. با توجه به داده های جدول شماره ۲ میانگین CD4 در گروه زنان بیش از گروه مردان است و همچنین پراکندگی نمرات در گروه زنان بیش از گروه مردان است . اینطور به نظر می رسد زنان از شرایط بهتری در مقایسه با گروه مردان داشته اند ولی این اختلافات میان زنان و مردان از لحاظ آماری معنی دار نیست ( ۰۸۲/۰=P ). ( جدول شماره ۲) جدول شماره ۳- فراوانی و درصد هپاتیت افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه هپاتیت N (%) عدم سابقه هپاتیت ( ۴/۸۲ ٪) ۳۷۱ سابقه هپاتیت ( ۶/۱۷ ٪) ۷۹ جمع ( ۱۰۰ ٪)۴۵۰ در بررسی هپاتیت افراد مورد مطالعه ۳۷۱ نفر ( ۴/۸۲ ٪) سابقه ابتلا به هپاتیت نداشتند و ۷۹ نفر ( ۶/۱۷ ٪) سابقه ابتلا به هپاتیت داشتند. ( جدول شماره ۳) ( شکل شماره ۱) شکل شماره ۱- فراوانی ابتلاء به هپاتیت در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۴- فراوانی و درصد هپاتیت افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت هپاتیت N (%) (%) N زنان مردان نداشتن هپاتیت ( ۷/۹۵ ٪) ۱۷۶ ( ۳/۷۳ ٪) ۱۹۵ داشتن هپاتیت ( ۳/۴ ٪) ۸ ( ۷/۲۶ ٪) ۷۱ جمع (۱۰۰ ٪) ۱۸۴ (۱۰۰ ٪) ۲۶۶ در بررسی بررسی هپاتیت در دو گروه زنان و مردان نتایج نشان داد که به ترتیب در گروه زنان ۸ (۳/۴ ٪) و در گروه مردان ۷۱ (۷/۲۶ ٪) سابقه ابتلا به هپاتیت را داشته اند بنظر می رسد در گروه مردان شیوع هپاتیت بیش از گروه زنان می باشد واختلافات میان زنان و مردان از لحاظ آماری کاملا معنی دار است ( ۰۰۰۱/۰=P ). ( جدول شماره ۴)( شکل شماره ۲) شکل شماره ۲- فراوانی ابتلاء به هپاتیت در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره ۵- اطلاعات مربوط به سن افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت سن N Mean ± SD زنان ۱۸۴ ۸۶/۷± ۸۲/۳۵ مردان ۲۶۶ ۵۳/۸ ± ۳۱/۳۸ جمع ۴۵۰ ۳۴/۸ ± ۲۹/۳۷ در بررسی خصوصیات دموگرافیک از جمله سن بیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت نتایج نشان داد که میانگین و انحراف استاندارد سن در گروه زنان ۸۶/۷± ۸۲/۳۵ ، در گروه مردان ۵۳/۸ ± ۳۱/۳۸ و میانگین و انحراف استاندارد هر دو جنس ۳۴/۸ ± ۲۹/۳۷ بدست آمد. ( جدول شماره ۵) جدول شماره ۶- اطلاعات مربوط به ترتیب تولد افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت ترتیب تولد جنسیت اول N(%) وسط N(%) آخر N(%) جمع N(%) زن (۶/۱۷ ٪) ۲۸ (۲/۵۷ ٪) ۹۱ ( ۲/۲۵ ٪) ۴۰ (۱۰۰ ٪) ۱۵۹ مرد ( ۸/۳۰ ٪) ۶۵ (۲/۵۰ ٪) ۱۰۶ ( ۱۹ ٪) ۴۰ (۱۰۰ ٪) ۲۱۱ جمع ( ۱/۲۵ ٪) ۹۳ ( ۲/۵۳ ٪) ۱۹۷ ( ۶/۲۱ ٪) ۸۰ ( ۱۰۰ ٪) ۳۷۰ در بررسی ترتیب تولد بیماران HIVمثبت نتایج نشان داد که در گروه زنان بیشترین ترتیب تولد وسط ۹۱نفر ( ۲/۵۷ ٪) و کمترین ترتیب تولد اول ۲۸ نفر ( ۶/۱۷ ٪) و درگروه مردان بیشترین ترتیب تولد وسط ۱۰۶ نفر ( ۲/۵۰ ٪) و کمترین ترتیب تولد آخر ۴۰ نفر (۱۹ ٪) بدست آمد و همچنین در نتایج در دو گروه بیشترین ترتیب تولد وسط ۱۹۷ نفر ( ۲/۵۳ ٪) و کمترین ترتیب تولد آخر ۸۰ نفر (۶/۲۱ ٪) بدست آمد. بنابر این در بیماران HIVمثبت رتبه تولد متوسط از بالاترین فراوانی برخوردار می باشد. و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ رتبه تولد وجود دارد ( ۰۱۳/۰=P ؛ ۲= df ؛ ۷۳/۸= 2 α). ( جدول شماره ۶)( شکل شماره ۳ و۴) شکل شماره ۳- فراوانی ترتیب تولد در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۴- فراوانی ترتیب تولد در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره ۷- فراوانی و درصد وضعیت تاهل در افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه وضعیت تاهل N (%) مجرد ( ۸/۴۵ ٪) ۲۰۶ متاهل (۳۰ ٪) ۱۳۵ مطلقه ( ۲/۱۲ ٪)۵۵ بیوه ( ۱۰ ٪) ۴۵ صیغه (۷/۰ ٪) ۳ موارد دیگر (۳/۱ ٪)۶ جمع (۱۰۰ ٪) ۴۵۰ در بررسی وضعیت تاهل در بیماران HIVمثبت نتایج نشان داد که 206 نفر ( 8/45٪) مجرد ؛ ۱۳۵ نفر ( ۳۰ ٪) متاهل ؛ ۵۵ نفر ( ۲/۱۲ ٪) مطلقه ؛ ۴۵ نفر ( ۱۰ ٪) بیوه ؛ ۳ نفر ( ۷/۰ ٪) صیغه و ۶ نفر ( ۳/۱ ٪) سایر موارد گزارش شد. بنظر می رسد ۳۰ ٪ افراد متاهل و تقریبا ۷۰ ٪ مجرد باشند. ( جدول شماره ۷) ( شکل شماره ۵) شکل شماره 5- فراوانی وضعیت تاهل در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره 8- فراوانی و درصد وضعیت تاهل افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت وضعیت تاهل زن (%)N مرد (%)N جمع (%)N مجرد (۴/۱۹ ٪) ۴۰ (۶/۸۰ ٪) ۱۶۶ ۲۰۶ متاهل (۷/۴۷ ٪) ۶۴ (۶/۵۲ ٪) ۷۱ ۱۳۵ مطلقه (۵/۵۴ ٪) ۳۰ (۵/۴۵ ٪) ۲۵ ۵۵ بیوه (۶/۹۵ ٪) ۴۳ (۴/۴ ٪) ۲ ۴۵ صیغه (۱۰۰ ٪) ۳ (۰ ٪) ۰ ۳ موارد دیگر (۷/۶۶ ٪) ۴ (۳/۳۳ ٪) ۲ ۶ جمع (۱۰۰ ٪) ۱۸۴ (۱۰۰ ٪) ۲۶۶ ۴۵۰ در بررسی وضعیت تاهل در بیماران HIVمثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۴۰ نفر(۴/۱۹ ٪) و در گروه مردان ۱۶۶ نفر (۶/۸۰ ٪) مجرد هستند که در گروه مردان تعداد افراد مجرد بیش از گروه زنان است. تعداد افراد متاهل در گروه زنان ۶۴ نفر ( ۷/۴۷ ٪) و در گروه مردان ۷۱ نفر ( ۶/۵۲ ٪) است که در گروه مردان تعداد افراد متاهل بیش از گروه زنان است. تعداد افراد مطلقه در گروه زنان ۳۰ نفر ( ۵/۵۴ ٪) و در گروه مردان ۲۵ نفر ( ۵/۴۵ ٪) است که در گروه زنان تعداد افراد مطلقه بیش از گروه مردان است. تعداد افراد بیوه در گروه زنان ۴۳ نفر ( ۶/۹۵ ٪) و در گروه مردان ۲ نفر( ۴/۴ ٪) است که در گروه زنان تعداد افراد بیوه بیش از گروه مردان است. تعداد صیغه در گروه زنان ۳ نفر( ۱۰۰ ٪) گزارش شد. همچنین موارد دیگر در گروه زنان ۴ نفر( ۷/۶۶ ٪) و در گروه مردان ۲ نفر( ۳/۳۳ ٪) است که در گروه زنان تعداد موارد دیگر (مانند هموسکچوال و لیزبین) بیش از گروه مردان است. بیشترین میزان تاهل در گروه زنان و تجرد در گروه مردان مشاهده گردید. در مقایسه گروهها با استفاده از و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ وضعیت تاهل وجود دارد ( ۰۰۰۱/۰=P ؛ ۵= df ؛ ۵۴/۱۰۷= 2 α ( جدول شماره ۸)( شکل شماره ۶) شکل شماره ۶- فراوانی وضعیت تاهل در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره 9- فراوانی و درصد وضعیت شغل افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت وضعیت شغل زن (%)N مرد (%)N جمع N بیکار (1/12٪) ۸ (9/87٪) ۵۸ 66 کارگر (9/38٪) ۷ (1/61٪) ۱۱ 18 کارمند (56٪) ۲۸ (44٪) ۲۲ 50 شغل آزاد (7/21٪) ۳۱ (3/78٪) ۱۱۲ 143 راننده (0٪) ۰ (100٪) ۲۰ 10 خانه دار (100٪) ۶۳ (۰ ٪) ۰ 63 جمع (۱۰۰ ٪) ۱۸۴ (۱۰۰ ٪) ۲۶۶ ۴۵0 در بررسی وضعیت شغل در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد در گروه زنان 8 نفر (1/12٪) و در گروه مردان 58 نفر (9/87٪) بیکار و شغلی نداشتند این تعداد در گروه مردان بیشتر بود. در گروه زنان 7 نفر (9/38٪) و در گروه مردان 11 (1/61٪) کارگر بودند که این تعداد در گروه مردان بیشتر بود. در گروه زنان 28 نفر (56٪) و در گروه مردان 22 (44٪) کارمند گزارش شد که این تعداد در گروه زنان بیشتر بود. در گروه زنان31 نفر (7/21٪) و در گروه مردان 112نفر (3/78٪) شغل آزاد داشتند ( برای خودشان کار می کردند) که این تعداد در گروه مردان بیشتر بود. در گروه مردان 20 نفر(100٪) راننده و در گروه زنان 63نفر (100٪) خانه دار گزارش شد. در مجموع در گروه زنان بیشترین شغل خانه داری و در گروه مردان بیشترین موارد شغل آزاد گزارش شد.( جدول شماره ۹) ( شکل شماره ۷) شکل شماره ۷- فراوانی وضعیت شغل در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره ۱۰- فراوانی و درصد داشتن فرزند دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه فرزند (%)N داشتن ( 1/61٪) ۱۵۴ نداشتن ( 9/38٪) ۹۸ جمع (100٪)۲۵۲ در بررسی داشتن و نداشتن فرزند در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که154 نفر ( 1/61٪) در افراد مورد مطالعه فرزند داشتن و98 نفر ( 9/38٪) فاقد فرزند بودند. بنابراین از میان 450 افراد HIV مثبت که در مطالعه حضور داشتند ، از تعداد افراد غیر مجرد افراد بیشتری صاحب فرزند بودند. (جدول شماره ۱۰)( شکل شماره ۸) شکل شماره ۸- فراوانی داشتن یا نداشتن فرزند در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۱۱- فراوانی و درصد هپاتیت افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت فرزند N (%) (%) N زنان مردان نداشتن ( ۹/۳۱ ٪) ۴۶ ( ۱/۴۸ ٪) ۵۲ داشتن ( ۱/۶۸ ٪) ۹۸ ( ۹/۵۱ ٪) ۵۶ جمع (۱۰۰ ٪) ۱۴۴ (۱۰۰ ٪) ۱۰۸ در بررسی داشتن و نداشتن فرزند در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد در گروه زنان ۹۸ نفر ( ۱/۶۸ ٪) و در گروه مردان ۵۶ نفر ( ۹/۵۱ ٪) فرزند داشتند که این میزان در گروه زنان بیشتر است بعبارت دیگر زنان صاحب فرزند بیشتری بودند و همچنین در گروه زنان ۴۶ نفر ( ۹/۳۱ ٪) و در گروه مردان ۹۸ نفر ( ۱/۶۸ ٪) فرزند نداشتند که این میزان در گروه زنان بیشتر است بعبارت دیگر زنان صاحب فرزند بیشتری بودند و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ داشتن یا نداشتن فرزند وجود دارد ( ۰۰۹/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۸۱۸/۶= 2 α ( جدول شماره ۱۱) ( شکل شماره ۹) شکل شماره ۹- فراوانی داشتن یا نداشتن فرزند در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره 12- فراوانی و درصد تعداد فرزندان دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه تعداد فرزند (%)N یک فرزند ( 5/43٪)۶۷ دو فرزند ( 3/40٪)۶۲ سه فرزند (9/14٪)۲۳ در بررسی تعداد فرزند در بیماران HIVمثبت نتایج نشان داد که 67 نفر ( 5/43٪) دارای یک فرزند 62 نفر ( 3/40٪) دارای دو فرزند و23 نفر (9/14٪) سه فرزند داشتند. تک فرزندی از فراوانی بیشتری در افراد مورد مطالعه نشان می دهد. (جدول شماره ۱۲)( شکل شماره ۱۰) شکل شماره ۱۰- فراوانی تعداد فرزند در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۱۳- فراوانی و درصد تعداد فرزندان افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه برحسب جنسیت جنسیت تعداد فرزند N (%) (%) N زنان مردان یک فرزند ( ۸/۳۸ ٪) ۳۸ ( ۷/۵۳ ٪) ۲۹ دو فرزند ( ۹/۴۴ ٪) ۴۴ ( ۳/۳۳ ٪) ۱۸ سه فرزند (۳/۱۶ ٪) ۱۶ (۱۳ ٪) ۷ جمع (۱۰۰ ٪) ۹۸ (۱۰۰ ٪) ۵۴ در تعداد فرزند در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد در گروه زنان ۳۸ نفر ( ۸/۳۸ ٪) و در گروه مردان ۲۹ نفر ( ۷/۵۳ ٪) یک فرزند داشتند که این میزان در گروه مردان بیشتر است و همچنین در گروه زنان ۴۴ نفر ( ۹/۴۴ ٪) و در گروه مردان ۱۸ نفر ( ۳/۳۳ ٪) دو فرزند داشتند که این میزان در گروه زنان بیشتر است و در گروه زنان ۱۶ نفر ( ۳/۱۶ ٪) و در گروه مردان ۷ نفر ( ۱۳ ٪) سه فرزند داشتند که این میزان در گروه زنان بیشتر است و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ تعداد فرزند وجود ندارد ( ۲۰۶/۰=P ؛ ۲= df ؛ ۱۶۲/۳= 2 α ( جدول شماره ۱۳) ( شکل شماره ۱۱) شکل شماره ۱۱- فراوانی تعداد فرزند در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره 14- فراوانی و درصد میزان تحصیلات برحسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه میزان تحصیلات زنان (%) N مردان (%) N ابتدایی (1/11٪)29 (7٪)24 راهنمایی (2/19٪)50 (1/28٪)96 دبیرستان (5/19٪)51 (5/22٪)77 دیپلم (6/35٪)93 (9/28٪)99 فوق دیپلم (4/8٪)22 ( 4/6٪)22 لیسانس (5٪)13 (7/4٪)16 فوق لیسانس ( 7/0٪)3 (3/1٪)6 دکتری (0٪)0 (4/0٪)2 جمع ( 100٪)261 (100٪)342 در بررسی میزان تحصیلات در بیماران HIVمثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد در گروه زنان 29 نفر ( 1/11 ٪) تحصیلات ابتدایی ؛ ۵۰ نفر ( ۲/۱۹ ٪) تحصیلات راهنمایی و ۵۱ نفر ( ۵/۱۹ ٪) تحصیلات دبیرستانی داشتند و در گروه مردان 2۴ نفر ( ۷ ٪) تحصیلات ابتدایی ؛ ۹۶ نفر ( ۱/۲۸ ٪) تحصیلات راهنمایی و ۷۷ نفر ( ۵/۲۲ ٪) تحصیلات دبیرستانی داشتند که در مجموع ۱۳۰ نفر ( 8/49٪) و در گروه مردان 197 نفر ( 6/57٪) میزان تحصیلات زیردیپلم داشتند که بنظر می رسد تحصیلات زیر دیپلم در گروه مردان بیشتر از گروه زنان است. در گروه زنان 93 نفر(6/35٪) و در گروه مردان 99 نفر (9/28٪) میزان تحصیلات دیپلم داشتند که در گروه زنان تحصیلات تا سطح دیپلم بیشتر مشاهده شد. در گروه زنان ۲۲ نفر ( ۴/۸ ٪) تحصیلات فوق دیپلم ؛ ۱۳ نفر ( ۵ ٪) تحصیلات لیسانس و ۳ نفر ( ۷/۰ ٪) تحصیلات فوق لیسانس داشتند. در گروه مردان ۲۲ نفر ( ۴/۶ ٪) تحصیلات فوق دیپلم ؛ ۱۶ نفر ( ۷/۴ ٪) تحصیلات لیسانس؛ ۶ نفر ( ۳/۱ ٪) تحصیلات فوق لیسانس و ۲ نفر ( ۴/۰ ٪) تحصیلات دکتری داشتند که در گروه زنان 38 نفر ( 6/14٪) و در گروه مردان 46 نفر ( 45/13٪) تحصیلات بالای دیپلم داشتند که بنظر می رسد که گروه زنان از سطح بالاتر تحصیلات در مقایسه با گروه مردان برخوردار بودند. ( جدول شماره ۱۴) ( شکل شماره -۱۲و۱۳) شکل شماره ۱۲- فراوانی تحصیلات زنان در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۱۳- فراوانی تحصیلات مردان در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۱۵- فراوانی و درصد وضعیت سکونت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه وضعیت سکونت (%) N صاحب مسکن ( ۷/۱۱ ٪) ۵۲ اجاره ای (۱/۴۶ ٪) ۲۰۵ زندگی با خانواده ( ۳۸ ٪) ۱۶۹ سایر موارد ( ۳/۴ ٪) ۱۹ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۵ در بررسی وضعیت مسکن در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۵۲ نفر ( ۷/۱۱ ٪) صاحب مسکن ؛ ۲۰۵ نفر(۱/۴۶ ٪) در وضعیت اجاره ای ؛ ۱۶۹ نفر ( ۳۸ ٪) با خانواده زندگی می کنند و ۱۹ نفر( ۳/۴ ٪) سایرموارد مثل زندگی در خوابگاه و محل کار... به سر می برند. بنابراین ۳۹۳ نفر ( ۳/۸۸ ٪) فاقد مسکن هستند.( جدول شماره ۱۵)( شکل شماره ۱۴) شکل شماره ۱۴- فراوانی وضعیت سکونت در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۱۶- فراوانی و درصد وضعیت سکونت برحسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه وضعیت مسکن جنسیت صاحب خانه اجاره ای زندگی با خانواده سایر موارد جمع (%) n (%) n (%) n (%) n (%) n زن ( ۵/۱۵٪) ۲۸ ( ۹/۵۱٪) ۹۴ ( ۲/۲۸٪) ۵۱ ( ۴/۴٪) ۸ (۱۰۰٪) ۱۸۱ مرد (۱/۹٪) ۲۴ (۴۲٪) ۱۱۱ ( ۷/۴۴٪) ۱۱۸ ( ۲/۴٪) ۱۱ ( ۱۰۰٪) ۲۶۴ جمع ( ۷/۱۱٪) ۵۲ (۱/۴۶٪) ۲۰۵ ( ۳۸٪) ۱۶۹ ( ۳/۴٪) ۱۹ ( ۱۰۰٪) ۴۴۵ در بررسی وضعیت مسکن در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان به ترتیب صاحب خانه ( ۵/۱۵٪) ۲۸ نفر ؛ اجاره ای ( ۹/۵۱٪) ۹۴ نفر ؛ زندگی با خانواده ( ۲/۲۸٪) ۵۱ نفر و سایر موارد ( ۴/۴٪) ۸ نفر و در گروه مردان به ترتیب صاحب خانه (۱/۹٪) ۲۴ نفر ؛ اجاره ای(۴۲٪) ۱۱۱ نفر ؛ زندگی با خانواده ( ۷/۴۴٪) ۱۱۸نفر و سایر موارد ( ۲/۴٪) ۱۱نفر گزارش شد. با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ وضعیت مسکن مشاهده می گردد ( ۰۰۳/۰=P ؛ ۳= df ؛ ۷۵/۱۳= 2 α) .( جدول شماره ۱۶) ( شکل شماره ۱۵) شکل شماره ۱۵- فراوانی وضعیت سکونت در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت جدول شماره ۱۷- فراوانی و درصد نحوه ابتلا به بیماری دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه نحوه ابتلا (%) n از طریق شوهر ( ۴/۲۴ ٪) ۱۱۰ تزریق ( اعتیاد) (۷/۴۰ ٪) ۱۸۳ فرآورده های خونی ( ۴ ٪) ۱۸ رابطه جنسی ( ۷/۲۸ ٪) ۱۲۹ دندانپزشکی ( ۴/۰ ٪) ۲ خالکوبی (۷/۰ ٪) ۳ خالکوبی یا دندانپزشکی ( ۲/۰ ٪) ۱ رابطه جنسی یا اعتیاد ( ۹/۰ ٪) ۴ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۵۰ در بررسی نحوه ابتلائ در بیماران HIV مثبت به ترتیب از طریق اعتیاد تزریقی (۷/۴۰ ٪) ۱۸۳نفر؛ رابطه جنسی ( ۷/۲۸ ٪) ۱۲۹ نفر؛ از طریق شوهر ( ۴/۲۴ ٪) ۱۱۰ نفر ( خانم ها علت ابتلا را نمی دانستند) ؛ فرآورده های خونی ( ۴ ٪) ۱۸ نفر ؛ خالکوبی (۷/۰ ٪) ۳ نفر و دندانپزشکی ( ۴/۰ ٪) ۲ نفر گزارش شد. ( جدول شماره ۱۷) ( شکل شماره ۱۶) شکل شماره ۱۶- فراوانی نحوه ابتلاء به بیماری در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۱۸- فراوانی و درصد ابتلا به بیماری برحسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جمع مرد زن جنسیت نحوه ابتلاء n (%) n (%) n (%) ( ۴/۲۴٪۱۱۰ ۸/۰٪۲ (۷/۵۸٪۱۰۸ همسر ( ۷/۴۰٪) ۱۸۳ ( ۶۵٪) ۱۷۳ ( ۴/۵٪) ۱۰ اعتیاد تزریقی ( ۴٪) ۱۸ ( ۶/۵٪) ۱۵ ( ۶/۱٪) ۳ فرآورده های خونی ( ۷/۲۸٪) ۱۲۹ ( ۳/۲۶٪) ۷۰ ( ۱/۳۲ ٪) ۵۹ رابطه جنسی ( ۴/۰٪) ۲ ( ۰٪) ۰ ( ۱/۱٪) ۲ دندانپزشکی ( ۷/۰٪) ۳ ( ۱/۱٪) ۳ ( ۰٪) ۰ خالکوبی ( ۲/۰٪) ۱ ( ۴/۰٪) ۱ ( ۰٪) ۰ خالکوبی یا دندانپزشکی ( ۹/۰٪) ۴ ( ۸/۰٪) ۲ ( ۱/۱٪) ۲ رابطه جنسی یا اعتیاد ( ۱۰۰٪) ۴۵۰ ( ۱۰۰ ٪) ۲۶۶ (۱۰۰ ٪) ۱۸۴ جمع در بررسی نحوه ابتلاء در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان به ترتیب ابتلاء به بیماری از طریق شوهر (۷/۵۸٪) ۱۰۸نفر ؛ رابطه جنسی ( ۱/۳۲ ٪) ۵۹ نفر ؛ اعتیاد تزریقی ( ۴/۵ ٪) ۱۰ نفر ؛ فرآورده های خونی ( ۶/۱ ٪) ۳ نفر و دندانپزشکی ( ۱/۱ ٪) ۲ نفر گزارش شد . در گروه مردان به ترتیب ابتلاء به بیماری از طریق اعتیاد تزریقی (۶۵ ٪) ۱۷۳ نفر؛ رابطه جنسی ( ۳/۲۶ ٪) ۷۰ نفر ؛ فرآورده های خونی ( ۶/۵ ٪) ۱۵نفر؛ خالکوبی ( ۱/۱ ٪) ۳ نفر و از طریق همسر ( ۸/۰ ٪) ۲ نفر گزارش شد. بنظر می رسد رابطه جنسی در گروه زنان و اعتیاد تزریقی در گروه مردان از بیشترین فراوانی ابتلاء برخوردار بوده است. ( جدول شماره ۱۸) ( شکل شماره ۱۷) شکل شماره ۱۷- فراوانی نحوه ابتلاء به بیماری در بیماران HIVشرکت کننده در مطالعه بر حسب جنسیت در بررسی طول مدت آگاهی از بیماری حداقل ۶ ماه و حداکثر مدت طولانی افراد از بیماری شان اطلاعات دارند ( شکل شماره 1۸) شکل شماره 1۸- فراوانی طول مدت آگاهی از بیماری در افراد HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 19- فراوانی و درصد متغییرهای روانشناختی دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه متغییرها (%)n سابقه مراجعه به روانپزشک ( ۷/۴۹٪) ۲۱۸ سابقه اختلالات روان و اعصاب ( ۴۳ ٪) ۱۸۱ سابقه مصرف داروهای اعصاب و روان ( ۵۱ ٪) ۲۲۱ سابقه اختلالات روان و اعصاب در خانواده ( ۷/۱۳ ٪) ۳۷ سابقه اقدام به خودکشی ( ۷/۳۴ ٪) ۱۴۴ در بررسی متغییرهای روانشناختی در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۲۱۸ نفر( ۷/۴۹ ٪) سابقه مراجعه به روانپزشک داشتند و ۱۸۱ نفر ( ۴۳ ٪) سابقه اختلالات روانپزشکی داشته و ۲۲۱ نفر ( ۵۱ ٪) سابقه مصرف داروهای روانپزشکی داشتند و در این گروه بیماران در حدود ۳۷ نفر ( ۷/۱۳ ٪) در خانواده شان سابقه اختلالات روانپزشکی وجود داشته است و در حدود ۱۴۴ نفر ( ۷/۳۴ ٪) سابقه اقدام به خودکشی داشتند. ( جدول شماره ۱۹) ( شکل شماره ۱) جدول شماره ۲۰- فراوانی و درصد متغییرهای روانشناختی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جنسیت متغییرها زن (%)N مرد (%)N جمع (%)N سابقه مراجعه به روانپزشک (۶/۵۵ ٪) ۹۹ (۶/۴۵ ٪) ۱۱۹ ۲۱۸ سابقه اختلالات روان و اعصاب (۲/۴۶ ٪) ۷۹ (۸/۴۰ ٪) ۱۰۲ ۱۸۱ سابقه مصرف داروهای اعصاب و روان (۵/۵۴ ٪) ۹۶ (۶/۴۸ ٪) ۱۲۵ ۲۲۱ سابقه اختلالات روان و اعصاب در خانواده (۳/۱۵ ٪) ۱۸ (۵/۱۲ ٪) ۱۹ ۳۷ سابقه اقدام به خودکشی (۷/۳۶ ٪) ۶۱ (۳/۳۳ ٪) ۸۳ ۱۴۴ در بررسی متغییرهای روانشناختی در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد در گروه زنان که ۹۹نفر( ۶/۵۵ ٪) و در گروه مردان ۱۱۹ نفر ( ۶/۴۵ ٪) سابقه مراجعه به روانپزشک داشتند با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه مراجعه به روانپزشک مشاهده می گردد ( ۰۲۵/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۲۵/۴= 2 α) بنظر می رسد سابقه مراجعه به روانپزشک در گروه زنان بیش از گروه مردان بوده است. در گروه زنان ۷۹ نفر ( ۲/۴۶ ٪) و در گروه مردان ۱۰۲ نفر ( ۸/۴۰٪) سابقه اختلالات روانپزشکی وجود دارد با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه اختلالات روانپزشکی مشاهده نگردید ( ۱۵۹/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۲۱/۱= 2 α). در گروه زنان ۹۶ نفر ( ۵/۵۴ ٪) و در گروه مردان ۱۲۵ نفر ( ۶/۴۸ ٪) سابقه مصرف داروهای روانپزشکی وجود داشته است و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه مصرف داروهای روانپزشکی مشاهده نگردید ( ۱۳۳/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۴۶/۱= 2 α). در گروه زنان ۱۸ نفر ( ۳/۱۵ ٪) و در گروه مردان ۱۹ نفر ( ۵/۱۲ ٪) سابقه اختلالات روانپزشکی در خانواده وجود داشته است که با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه اختلالات روانپزشکی در خانواده مشاهده نگردید ( ۳۱۶/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۴۳/۰= 2 α).در گروه زنان ۶۱ نفر ( ۷/۳۶ ٪) و در گروه مردان ۸۳ نفر ( ۳/۳۳٪) سابقه اقدام به خودکشی گزارش شد که که با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه اقدام به خودکشی مشاهده نگردید ( ۲۷۰/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۵۱/۰= 2 α).( جدول شماره ۲۰-۲۳) شکل شماره 1۹- سابقه مراجعه به روانپزشک بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۲۰- سابقه اختلالات روانپزشکی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۲۱- سابقه مصرف داروهای روانپزشکی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۲۲- سابقه اختلالات روانپزشکی در خانواده بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه شکل شماره ۲۳- سابقه اقدام به خودکشی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۲۱- فراوانی و درصد سابقه بیماری های جسمانی و جنسی دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه متغییرها (%)n سابقه بیماری های جسمانی ( ۴/۲۶ ٪) ۱۱۳ سابقه بیماری های جنسی ( ۸/۲۳٪) ۵۷ در بررسی سابقه بیماری های جسمانی و جنسی در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۱۱۳ نفر ( ۴/۲۶ ٪) سابقه بیماری های جسمانی و ۵۷ نفر ( ۸/۲۳ ٪) سابقه بیماری های جنسی داشته اند. ( جدول شماره ۲۱) جدول شماره 22- فراوانی و درصد بیماری های جسمانی و جنسی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت بیماری های جسمانی n (%) n (%) ( ۲/۲۸ ٪۷۳ (۷/۲۳٪۴۰ سابقه بیماری های جسمانی (۱۳٪) ۱۹ ( ۹/۴۰ ٪) ۳۸ سابقه بیماری های جنسی در بررسی سابقه بیماری های جسمانی و جنسی بر حسب جنسیت در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۴۰ نفر ( ۷/۲۳ ٪) و در گروه مردان ۷۳ نفر ( ۲/۲۸ ٪) سابقه بیماری های جسمانی وجود دارد که و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه بیماری های جسمانی مشاهده نگردید ( ۱۷۸/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۰۷/۱= 2 α). در گروه زنان ۳۸ نفر ( ۹/۴۰ ٪) و در گروه مردان ۱۹ نفر ( ۱۳ ٪) سابقه بیماری های جنسی وجود دارد که و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ سابقه بیماری های جنسی مشاهده گردید ( ۰۰۰۱/۰=P ؛ ۱= df ؛ ۲۵/۲۴= 2 α) در گروه زنان بیماری های جنسی بیش از گروه مردان وجود دارد و این تفاوت معنی دار می باشد. ( جدول شماره ۲۲)( شکل شماره ۲۴ و ۲۵) شکل شماره 2۴- سابقه بیماری های جسمانی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه شکل شماره 2۵- سابقه بیماری های جنسی بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۲۳- فراوانی و درصد مصرف سیگار بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت سابقه مصرف سیگار n (%) n (%) ( ۲/۸۶ ٪۱۸۱ (۸/۱۳ ٪۲۹ مصرف سیگار در بررسی سابقه مصرف سیگار بر حسب جنسیت در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۲۹ نفر ( ۸/۱۳ ٪) و در گروه مردان ۱۸۱ نفر ( ۲/۸۶ ٪) سابقه مصرف سیگار داشته اند لازم به ذکر است که در حدود ۲۱۰ نفر ( ۷/۴۶ ٪) اظهار داشتند که سیگار مصرف می کنند. ( جدول شماره ۲۳) حداقل مصرف سیگار ۱ نخ و حداکثر ۷۰ نخ با میانگین ۵۶/۲۱ و انحراف استاندارد ۳۶/۱۳ بوده است ( ۱۳/۳۶=SD ؛ ۵۶/۲۱= M ) شروع مصرف سیگار از ۱۰ سالگی با میانگین ۹۴/۱۸ و انحراف استاندارد ۷۶/۴ بوده است ( ۷۶/۴=SD ؛ ۹۴/۱۸= M ) و طول مصرف سیگار از یک تا ۴۶ سال با با میانگین ۲۴/۱۹ و انحراف استاندارد ۲۱/۹ بوده است ( ۲۱/۹=SD ؛ ۲۴/۱۹= M ).( جدول شماره ۲۳ ) ( شکل شماره ۲۶) شکل شماره 2۶- سابقه مصرف سیگار بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه تعداد ۲۰۶ نفر ( ۴۹ ٪) افراد مورد مطالعه سابقه اعتیاد به مواد مخدر داشتند . طول مدت استفاده از مواد مخدر یک تا ۴۳ سال با میانگین ۲۸/۱۵ و انحراف استاندارد ۴۹/۸ سال ( ۴۹/۸=SD ؛ ۲۸/۱۵= M ) و با شروع از سن ۱۰ تا ۳۷ سال با میانگین ۷۷/۲۰ و انحراف استاندارد ۹۳/۵ سال بوده است ( ۹۳/۵=SD ؛ ۷۷/۲۰= M ). ).( جدول شماره ۲۳ ) ( شکل شماره ۲7) شکل شماره 27- سابقه مصرف مواد مخدر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه همچنین تعداد ۱۲۱ نفر ( ۸/۳۴ ٪) الکل مصرف می کنند که از این تعداد در گروه زنان ۲۷ نفر ( ۸/۷ ٪) و در گروه مردان ۹۴ نفر ( ۲۷ ٪) سابقه مصرف الکل داشته اند . ( شکل شماره 28) شکل شماره 28- سابقه مصرف مواد الکل برحسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 24- فراوانی و درصد سیستم تربیتی در خانواده دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه روش های تربیتی (%)n دیکتاتوری ( ۵/۴۲ ٪) ۱۸۷ آزادی کامل ( ۳۲ ٪) ۱۴۱ دوستانه با نظم و انضباط ( ۲۲ ٪) ۹۷ سایرموارد ( ۴/۳ ٪) ۱۵ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۰ در بررسی روش های تربیتی در دوران کودکی در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۱۸۷ نفر ( ۵/۴۲ ٪) از روش دیکتاتوری؛ ۱۴۱ نفر ( ۳۲ ٪) از روش آزادی کامل و ۹۷ نفر ( ۲۲ ٪) از روش دوستانه با نظم و انضباط در دوران کودکی بر آنها استفاده شده است و هم چنین بنظر می رسد که روش دیکتاتوری دارای بیشترین و روش دوستانه با نظم و انضباط دارای کمترین فراوانی بوده است .( جدول شماره ۲۴) ( شکل شماره 29) شکل شماره 29 - سیستم تربیتی در خانواده دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 25- فراوانی و درصد روش های تربیتی در خانواده بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت روش های تربیتی در خانواده n (%) n (%) ( ۴/۴۶ ٪۱۲۱ (۹/۳۶ ٪۶۶ دیکتاتوری ( ۶/۴۰ ٪) ۱۰۶ ( ۶/۱۹٪) ۳۵ آزادی کامل ( ۳/۱۰ ٪) ۲۷ ( ۱/۳۹ ٪) ۷۰ دوستانه با نظم و انضباط ( ۷/۲٪) ۷ ( ۵/۴ ٪) ۸ سایر موارد (۱۰۰ ٪) ۲۶۱ (۱۰۰ ٪) ۱۷۹ جمع در بررسی روش های تربیتی در خانواده بر حسب جنسیت در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد در گروه زنان ۶۶ نفر ( ۹/۳۶ ٪) و در گروه مردان ۱۲۱ نفر ( ۴/۴۶ ٪) از روش تربیتی دیکتاتوری در دوران کودکی استفاده شده است که این روش تربیتی در گروه مردان با فراوانی بیشتری مشاهده می گردد. در گروه زنان ۳۵ نفر ( ۶/۱۹ ٪) و در گروه مردان ۱۰۶ نفر ( ۶/۴۰ ٪) از روش آزادی کامل در دوران کودکی استفاده شده است که این روش تربیتی در گروه مردان با فراوانی بیشتری مشاهده می گردد. همچنین در گروه زنان ۷۰ نفر ( ۱/۳۹ ٪) و در گروه مردان ۲۷ نفر ( ۳/۱۰ ٪) از روش دوستانه با نظم و انضباط استفاده شده است که این روش تربیتی در گروه زنان بیش از گروه مردان مشاهده می گردد.با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ روش های تربیتی وجود دارد ( ۰۰۰۱/۰=P ؛ ۳= df ؛ ۷۸/۵۷= 2 α). ( جدول شماره 25) ( شکل شماره 30) شکل شماره 30- سیستم تربیتی در خانواده بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۲۶- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان (%)n خیلی خوب و زیاد (۲۲٪) ۹۸ متوسط ( ۶/۵۷ ٪) ۲۵۷ محدود و بد (۴/۲۰ ٪) ۹۱ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۶ در بررسی نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و دیگران در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۹۸ نفر ( ۲۲ ٪) ارتباط خیلی خوب و زیاد با با فامیل ؛ دوستان و دیگران در دوران کودکی داشته اند و ۲۵۷ نفر ( ۶/۵۷ ٪) ارتباط متوسط با فامیل ؛ دوستان و دیگران در دوران کودکی داشته و ۹۱ نفر ( ۴/۲۰ ٪) ارتباط محدود و بد با فامیل ؛ دوستان و دیگران در دوران کودکی داشته اند. بنظر می رسد بیشتر افراد مورد مطالعه ارتباط متوسط با فامیل و دوستان و اطرافیان داشته اند. ( جدول شماره 26) ( شکل شماره ۳۱) شکل شماره ۳۱- ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت نحوه ارتباط با فامیل دوستان و اطرافیان n (%) n (%) ( ۵/۱۵٪۴۱ (۳/۳۱ ٪۵۷ خیلی زیاد و خوب ( ۸/۶۴٪) ۱۷۱ ( ۳/۴۷ ٪) ۸۶ متوسط ( ۷/۱۹٪) ۵۲ ( ۴/۲۱٪) ۳۹ محدود و بد (۱۰۰ ٪) ۲۶۴ (۱۰۰٪) ۱۸۲ جمع جدول شماره 27- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه در بررسی نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۵۷ نفر ( ۳/۳۱ ٪) و در گروه مردان ۴۱ نفر ( ۵/۱۵ ٪) روابط خیلی خوب و زیاد با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان داشته اند که بنظر میرسد که این نوع روابط در گروه زنان دو برابر بیش از گروه مردان مشاهده می گردد . همچنین در گروه زنان ۸۶ نفر ( ۳/۴۷ ٪) و در گروه مردان ۱۷۱ نفر ( ۸/۶۴ ٪) روابط متوسط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان وجود داشته که این نوع روابط در گروه مردان بیش از گروه زنان مشاهده می گردد و در در گروه زنان ۳۹ نفر ( ۴/۲۱ ٪) و در گروه مردان ۵۲ نفر ( ۷/۱۹ ٪) روابط محدود و بد با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان وجود داشته است که این نوع روابط در گروه زنان بیش از گروه مردان مشاهده می گردد و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ نحوه ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان وجود دارد ( ۰۰۰۱/۰=P ؛ ۲= df ؛ ۱۲/۱۸= 2 α). ( جدول شماره ۲۷) ( شکل شماره ۳۲) شکل شماره ۳۲- ارتباط با فامیل ؛ دوستان و اطرافیان بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۲۸- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با پدر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه نحوه ارتباط با پدر (%)n دوستانه (۶/۳۲٪) ۱۴۵ سرد و خشک ( ۱/۴۸ ٪) ۲۱۴ بد و خشن (۱/۱۲ ٪) ۵۴ سایر موارد ( ۲/۷ ٪) ۳۲ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۵ در بررسی نحوه ارتباط با پدر در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۱۴۵ نفر ( ۶/۳۲ ٪) ارتباط دوستانه ؛ ۲۱۴ نفر ( ۱/۴۸ ٪) ارتباط سرد و خشک و ۵۴ نفر ( ۱/۱۲ ٪) ارتباط بد و خشن با پدر در دوران کودکی داشته اند. با توجه به نتایج بالا روابط دوستانه در حدود ۳۳ ٪ و روابط نامناسب در حدود ۶۷ ٪ با پدر در خانواده گزارش شد. ( جدول شماره ۲۸) ( شکل شماره 33) شکل شماره 33- ارتباط پدر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره ۲۹- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با پدر بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت نحوه ارتباط با پدر n (%) n (%) ( ۴/۲۵٪۶۷ (۱/۴۳٪۷۸ دوستانه ( ۲/۵۴٪) ۱۴۳ ( ۲/۳۹ ٪) ۷۱ سرد و خشک (۱۱ ٪) ۲۹ ( ۸/۱۳٪) ۲۵ بد و خشن ( ۵/۹ ٪) ۲۵ ( ۹/۳٪) ۷ سایر موارد ( ۱۰۰ ٪) ۲۶۴ ( ۱۰۰ ٪) ۱۸۱ جمع در بررسی نحوه ارتباط با پدر در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۷۸ نفر ( ۱/۴۳ ٪) و در گروه مردان ۶۷ نفر ( ۴/۲۵ ٪) ارتباط دوستانه با پدر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه زنان روابط دوستانه با پدر بیش از گروه مردان مشاهده می گردد. همچنین در گروه زنان ۷۱ نفر ( ۲/۳۹ ٪) و در گروه مردان ۱۴۳ نفر ( ۲/۵۴ ٪) ارتباط سرد وخشک با پدر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه مردان روابط سرد و خشک با پدر بیش از گروه زنان مشاهده می گردد. علاوه بر آن در گروه زنان ۲۵ نفر ( ۸/۱۳ ٪) و در گروه مردان ۲۹ نفر (۱۱ ٪) ارتباط بد و خشن با پدر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه مردان روابط بد و خشن با پدر بیش از گروه زنان مشاهده می گردد. در کل بنظر می رسد که در گروه زنان روابط دوستانه و خوب با پدر در حدود ۴۳ ٪ و روابط نامناسب با پدر ۵۷ ٪ گزارش شد و در گروه مردان روابط دوستانه و خوب با پدر در حدود ۲۵ ٪ و روابط نامناسب با پدر ۷۵ ٪ گزارش شد که نشان دهنده روابط نامناسب این بیماران با پدر در دوران کودکی می باشد و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ نحوه ارتباط با پدر وجود دارد ( ۰۰۰۱/۰=P ؛ ۳= df ؛ ۷۲/۲۰= 2 α). ( جدول شماره ۲۹) ( شکل شماره ۳۴) شکل شماره 34- ارتباط پدر بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 30- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با مادر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه نحوه ارتباط با مادر (%)n دوستانه (۳/۶۸٪) ۳۰۶ سرد و خشک (۲۳ ٪) ۱۰۳ بد و خشن (۲/۲ ٪) ۱۰ سایر موارد ( ۵/۶ ٪) ۲۹ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۸ در بررسی نحوه ارتباط با مادر در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۳۰۶ نفر (۳/۶۸٪) ارتباط دوستانه ؛ ۱۰۳ نفر (۲۳ ٪) ارتباط سرد و خشک و ۱۰ نفر (۲/۲ ٪) ارتباط بد و خشن با مادر در دوران کودکی داشته اند. با توجه به نتایج بالا روابط دوستانه در حدود ۶۸ ٪ و روابط نامناسب در حدود ۳۲ ٪ با مادر در خانواده گزارش شد. ( جدول شماره ۳۰) ( شکل شماره 35) شکل شماره 35- ارتباط با مادر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 31- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با مادربر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت نحوه ارتباط با مادر n (%) n (%) ( ۲/۶۴٪۱۷۰ (۳/۷۴ ٪۱۳۶ دوستانه ( ۷/۲۵ ٪) ۶۸ ( ۱/۱۹ ٪) ۳۵ سرد و خشک (۳/۲٪) ۶ ( ۲/۲٪) ۴ بد و خشن ( ۹/۷٪) ۲۱ ( ۴/۴٪) ۸ سایر موارد ( ۱۰۰ ٪) ۲۶۵ (۱۰۰٪) ۱۸۳ جمع در بررسی نحوه ارتباط با مادر در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۱۳۶ نفر ( ۳/۷۴ ٪) و در گروه مردان ۱۷۰ نفر ( ۲/۶۴ ٪) ارتباط دوستانه با مادر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه زنان روابط دوستانه با مادر بیش از گروه مردان مشاهده می گردد. همچنین در گروه زنان ۳۵ نفر ( ۱/۱۹ ٪) و در گروه مردان ۶۸ نفر ( ۷/۲۵ ٪) ارتباط سرد وخشک با مادر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه مردان روابط سرد و خشک با مادر بیش از گروه زنان مشاهده می گردد. علاوه بر آن در گروه زنان ۴ نفر ( ۲/۲ ٪) و در گروه مردان ۲۱ نفر (۹/۷ ٪) ارتباط بد و خشن با مادر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه مردان روابط بد و خشن با مادر بیش از گروه زنان مشاهده می گردد. در کل بنظر می رسد که در گروه زنان روابط دوستانه و خوب با مادر در حدود ۷۴ ٪ و روابط نامناسب با مادر ۲۶ ٪ گزارش شد و در گروه مردان روابط دوستانه و خوب با مادر در حدود ۶۴ ٪ و روابط نامناسب با مادر ۳۶ ٪ گزارش شد که نشان دهنده روابط نامناسب این بیماران با مادر در دوران کودکی می باشد و با استفاده از آزمون 2 α تفاوت معنی داری بین گروه زنان و مردان از لحاظ نحوه ارتباط با مادر وجود ندارد ( ۱۲۴/۰=P ؛ ۳= df ؛ ۷۶/۵= 2 α). ( جدول شماره ۳۱) ( شکل شماره 36) شکل شماره 36- ارتباط با مادر بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 32- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با خواهر و برادردربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه نحوه ارتباط با خواهر و برادر (%)n دوستانه (۱/۶۲٪) ۲۷۷ سرد و خشک (۳/۲۸ ٪) ۱۲۶ بد و خشن (۸/۳ ٪) ۱۷ سایر موارد ( ۸/۵ ٪) ۲۶ جمع ( ۱۰۰ ٪) ۴۴۶ در بررسی نحوه ارتباط با خواهر و برادر در بیماران HIV مثبت نتایج نشان داد که ۲۷۷ نفر (۱/۶۲٪) ارتباط دوستانه ؛ ۱۲۶ نفر (۳/۲۸ ٪) ارتباط سرد و خشک و ۱۷ نفر (۸/۳ ٪) ارتباط بد و خشن با خواهر و برادر در دوران کودکی داشته اند. با توجه به نتایج بالا روابط دوستانه در حدود ۶۲ ٪ و روابط نامناسب در حدود ۳۸ ٪ با خواهر و برادر در خانواده گزارش شد. ( جدول شماره 32) ( شکل شماره 37) شکل شماره 37- ارتباط با خواهر و برادر دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه جدول شماره 33- فراوانی و درصد نحوه ارتباط با خواهر و برادر بر حسب جنسیت دربیماران HIV مثبت شرکت کننده در مطالعه مرد زن جنسیت نحوه ارتباط با خواهر و برادر n (%) n (%) (۵۷ ٪۱۵۰ (۴/۶۹ ٪۱۲۷ دوستانه ( ۳/۳۲ ٪) ۸۵ ( ۴/۲۲ ٪) ۴۱ سرد و خشک (۳٪) ۸ ( ۹/۴ ٪) ۹ بد و خشن ( ۶/۷٪) ۲۰ ( ۳/۳ ٪) ۶ سایر موارد ( ۱۰۰ ٪) ۲۶۳ ( ۱۰۰ ٪) ۱۸۳ جمع در بررسی نحوه ارتباط با خواهر و برادر در بیماران HIV مثبت بر حسب جنسیت نتایج نشان داد که در گروه زنان ۱۲۷ نفر ( ۴/۶۹ ٪) و در گروه مردان ۱۵۰ نفر ( ۵۷ ٪) ارتباط دوستانه با خواهر و برادر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه زنان روابط دوستانه با خواهر و برادر بیش از گروه مردان مشاهده می گردد. همچنین در گروه زنان ۴۱ نفر ( ۴/۲۲ ٪) و در گروه مردان ۸۵ نفر ( ۳/۳۲ ٪) ارتباط سرد وخشک با خواهر و برادر در دوران کودکی داشته اند که بنظر می رسد که در گروه مردان روابط سرد و خشک با خواهر و برادر بیش از گروه زنان مشاهده می گردد. علاوه بر آن در گروه زنان ۹ نفر 
مشخصات طرح مرتبط:
عنوان پروژه: بررسی خصوصیات و ویژگی های روانی- اجتماعی و سبک های مقابله ای بیماران HIV/AIDS مراجعه کننده به مرکز تحقیقات ایدز ایران
مجری اصلی: مهناز رسولی نژاد   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۶/۳۱   |   کد طرح: 94-02-55-29511


CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 25 بار   |   دفعات چاپ: 2 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر