بررسی استفاده از پپتیدهای ضد میکروبی به عنوان عوامل تعدیل کننده سیستم ایمنی در درمان سرطان

پپتیدهای ضد میکروبی، اولیگوپپتیدهایی با وزن مولکولی پایین می باشند که در بافتهای مختلف انسان از جمله سلولهای اپیتلیال پوست، دستگاه گوارش و سیستم تنفسی به عنوان بخشی از سیستم ایمنی ذاتی ترشح می شوند. اثرات پپتیدهای ضد میکروبی بر روی سلولهای سرطانی از طریق مهار تکثیر رشد آنها، متاستاز و همچنین القا آپوپتوز اعمال می شود. نکته حایز اهمیت آن است که این ترکیبات به طور قابل توجه بر روی سلولهای سرطانی مقاوم به رژیم های درمانی معمول کمو/ رادیوتراپی موثر بوده و از این رو می توانند در درمان سرطان های مقاوم، پیشرفته و عود کننده مورد استفاده قرار گیرند. در مطالعه حاضر پپتیدهای ضد میکروبی به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم شده اند که از گروه اصلی می توان به دفنسین، لاکتوفرسین B و سسروپین A و B اشاره کرد. تعدادی از پپتیدهای ضد میکروبی در فاز کار آزمایی بالینی وارد شده اند و نتایج این بررسی های نشان دهنده نقش چشمگیر این ترکیبات در درمان سرطان می باشد که از آن جمله می توان به ترکیب ITK-1 در درمان گلیوبلاستوما و سرطان پروستات اشاره نمود. با این وجود، چالشهایی در بکارگیری پپتیدهای ضد میکروبی در درمان سرطان ها وجود دارد. شناخت ارتباط بین فعالیت و ساختار این ترکیبات، نحوه عملکرد آنها و فرمولاسیون جدید نظیر سیستم های رهایش دارویی در بهینه سازی اثرات ضد سرطانی این عوامل بسیار حایز اهمیت است. قابل ذکر است که شناخت مکانیسم های ضد توموری این ترکیبات و نیز بکارگیری آنها به عنوان دارو نیازمند مطالعات کارآزمایی بالینی وسیع می باشد. به طور کلی، می توان چنین نتیجه گیری نمود که تلاشها در جهت غلبه بر این محدودیتها نوید بخش استفاده از پپتیدهای ضد میکروبی در درمان سرطان و ورود آنها به حیطه درمانی در آینده می باشد. 
لطفا جهت مشاهده مقاله به لینک زیر مراجعه نمایید. 
https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fimmu.2017.01320/full 
 


مشخصات طرح مرتبط:
مجری اصلی: مریم رودباری   |   تاریخ اتمام طرح: ۱۳۹۶/۷/۲۳   |   کد طرح:


کد امنیتی را در کادر بنویسید    
کلیدواژه ها: anticancer drugs; antimicrobial peptides; biopharmaceuticals; cancer immunotherapy |

دفعات مشاهده: 174 بار   |   دفعات چاپ: 31 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر