تجویز داروی کلیستین به موش های سوری باعث آسیب شدید کلیوی می شود.

اهمیت موضوع:
داروی کلیستین که با نام پلی میکسین E نیز شناخته می شود، یک آنتی بیوتیک است که به طور گسترده ای علیه باکتری های گرم منفی به ویژه سویه های مقاوم به آنتی بیوتیک به کار برده می شود. هر چند این آنتی بیوتیک می تواند از این عفونت ها به خوبی جلوگیری می کند، ولی یکی از مشکلاتی که در استفاده از آن به وجود می آید مقاوم شدن سریع باکتری هاست .از سوی دیگر با افزایش دوز این دارو به منظور مقابله با مقاومت میکروبی عوارضی از این دارو گزارش می شود که از جمله ی مهم ترین آنها می توان به آسیب کلیوی شدید ناشی از آن اشاره کرد .دیده شده است که آسیب کلیوی ناشی از کلیستین در 60 درصد افراد مصرف کننده دارو ممکن است بروز کند که میزان بسیار بالایی است.بنابراین، پیدا کردن راهی جهت مقابله با این عارضه می تواند از لحاظ بالینی بسیار کمک کننده باشد.
مهمترین یافته ها:
در مطالعه ی حاضر دیده شد که تجویز داروی کلیستین به موش های سوری باعث آسیب شدید کلیوی می شود. از سوی دیگر تجویز ماده ی کورکومین توانست از شدت آسیب کلیوی ناشی از دارو بکاهد.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
استفاده از کورکومین می تواند در بیماران دریافت کننده ی مواد باخصوصیت سمیت کلیوی (مصلا داروی کلیستین) سودمند باشد. از آنجا که کورکومین حتی در دوزهای بالا بدون عوارض جانبی در انسان ذکر شده است شاید بتوان از این ماده در شرایط بالینی استفاده کرد.

دفعات مشاهده: 46 بار   |   دفعات چاپ: 4 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

ارزش پروگنوستیک پارامتر TID در اسکن قلب بعد از تصحیح بر اساس حجم میوکارد بهبود میابد.

معادل فارسی TID  در عنوان ذکر شود
اهمیت موضوع:
TID به عنوان یک پارامتر کمی نقش کمک کننده در تشخیص بیماران با تنگی شدید شریان کرونری و تعیین پیش آگهی بیماران مشکوک به تنگی عروق کرونر قلب دارد اما محدودیتها و موارد مثبت کاذب نسبتا قابل توجهی، بویژه در جمعیت های با شیوع پایین بیماری کرونر، دارد؛ در این مطالعه روشی برای کاهش این محدودیت ها ارائه و بررسی شده است.
مهمترین یافته ها:
تصحیح پارامتر TID بر اساس اختلاف حجم میوکارد در دو مرحله استرس و استراحت می تواند تا حدودی ارزش پروگنوستیک این پارامتر را بهبود بخشیده و از موارد مثبت کاذب بکاهد.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
نتایج این طرح می تواند به متخصصین پزشکی هسته ای در استفاده بهینه تر از پارامتر TID بویژه در پیش آگهی بیماران مشکوک به تنگی عروق کرونر، کمک کند.

دفعات مشاهده: 162 بار   |   دفعات چاپ: 8 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

سیرینجیک اسید بر آسیب اکسیداتیو ناشی از دیابت بر کبد و کلیه در موش دیابتی اثر محافظتی دارد.

اعداد و pvalue ها اصلاح شود و ROS توضیح داده شود
عنوان قابل فهم و شفاف تر گردد.

اهمیت موضوع:
استرس اکسیداتیو یکی از عوامل شناخته شده در اتیولوژی دیابت است. ROS به دنبال متابولیسم سلولی ایجاد می شود و در عملکرد سلول های بتا اختلال ایجاد می کند. نتایج نشان می دهد میزان تولید ROS در افراد دیابتی بسیار بیشتر از افراد سالم است. در میان ترکیبات طبیعی، پلی فنل ها در درمان دیابت شهرت بسیار ی دارند زیرا موجب کاهش گلوکز شده و همچنین ایمن بوده و عوارض جانبی کمی دارند. اثرات تنظیم کنندگی متابولیسم کربوهیدرات و هموستاز گلوکز در مطالعات حیوانی و تعدادی مطالعات بالینی دیده شده است.
مهمترین یافته ها:
میزان گلوکز و فاکتورهای SGOT، SGPT و کراتینین درگروه دیابتی افزایش یافت. (001/0>p ). تیمار موش های دیابتی با سیرینجیک اسید در دوز mg/kg 100 باعث کاهش قند خون و فاکتور های SGOT و SGPT شد (001/0 p<). MDAکبد و کلیه درگروه دیابتی افزایش یافت اما در دوز mg/kg 100 سیرینجیک اسید در کبد (05/0 p<) و در دوز های mg/kg 50،25 و100 سیرینجیک اسید درکلیه در مقایسه با موش های دیابتی کاهش قابل توجهی از خود نشان داد (001/0 p<). میزان گلوتاتیون کلیه درگروه دیابتی کاهش و در دوز mg/kg 100 سیرینجیک اسید در مقایسه با موش های دیابتی افزایش قابل توجهی از خود نشان داد (05/0 p<)، اما در کبد تغییر معنی داری مشاهده نشد. فعالیت آنزیم کاتالاز و SOD در کلیه گروه دیابتی به همراه سیرینجیک اسید mg/kg100 نسبت به سایر گروه¬های دیابتی کاهش معنی داری داشت (001/0 p< ) و فعالیت آنزیم کاتالاز کبد در گروه دیابتی به همراه سیرینجیک اسید افزایش معنی دار و فعالیت SOD کاهش معنی دار نشان داد. در بررسی هیستوپاتولوژی هر دو بافت در گروه های تیمار شده با سیرینجیک اسید mg/kg100 کاهش نفوذپذیری لکوسیت ها، التهاب و همچنین نکروز مشاهده شد.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
سیرینجیک اسید به دلیل افزایش دفاع آنتی اکسیدانی می¬تواند در بیماری دیابت که درآن سلول¬ها دچار استرس اکسیداتیو هستند، مفید واقع گردد و می¬تواند بعنوان یک ترکیب طبیعی کاهنده قند خون و موثر بر نارسانایی کبدی و کلیوی در بیماران دیابتی مورد توجه قرار گیرد.

دفعات مشاهده: 44 بار   |   دفعات چاپ: 5 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

استفاده از دارچین و داروی متفورمین پارامترهای کنترل گلیسمی و تستوسترون را در سندرم تخمدان پلی کیستیک بهبود می بخشد.

اهمیت موضوعی:
سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یک اختلال غدد درون ریز است که با مقاومت به انسولین، سطح افزایش یافته انسولین در خون و هیپرگلیسمی همراه است. رویکردهای متفاوتی برای بهبود عوارض این سندرم در دست مطالعه است. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات دارچین، زنجبیل و متفورمین بر روی فاکتورهای آنتروپومترییک، کنترل گلیسمی، پروفایل لیپیدی و هورمونهای جنسی زنان مبتلا به PCOS انجام شد.
مهمترین یافته ها:
استفاده از دارچین و متفورمین پارامترهای کنترل گلیسمی و تستوسترون را در PCOS بهبود می بخشد. مصرف زنجبیل در این بیماران میتواند سطح LH را کاهش دهد.

پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
با توجه به اثرات مشاهده شده به نظر می رسد استفاده از دارچین و متفورمین پارامترهای کنترل گلیسمی و تستوسترون را در PCOS بهبود بخشد. برای کاهش سطح LH در این بیماران می توان از زنجبیل استفاده کرد. آزمایشات بالینی با طراحی دقیقتر، مدت زمان طولانی و حجم نمونه بزرگتر ضروری است.

دفعات مشاهده: 110 بار   |   دفعات چاپ: 6 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

سطح تبعیت دارویی در بیماران گلوکوم مراجعه کننده به مراکز دانشگاهی شیراز در حد مطلوبی نیست.

اهمیت موضوع:
بیماری گلوکوم شایعترین علت نابینایی برگشت ناپذیر در جهان است .در حال حاضر تنها ریسک فاکتور قابل درمان در پیشرفت گلوکوم ، افزایش فشار چشم است می باشد. کاهش فشار چشم منجر به مهار پیشرفت آسیب گلوکومی در عصب بینایی می شود. داروهای موضعی کاهش دهنده فشار چشم درمان موثری در بسیاری از بیماران می باشد؛ اما تبعیت دارویی یعنی میزان استفاده بیمار از داروی تجویز شده طبق دستور پزشک معالج معمولا در بیماریهای مزمن از جمله بیماریهای مزمن چشمی ناکافی می باشد. عدم تبعیت دارویی منجر به شکست درمان می شود و عدم دسترسی به فشار چشم ایده آل می تواند باعث تجویز داروی اضافه تر و یا تصمیم به جراحی شود که بار اضافه تری به بیمار و سیستم اقتصاد درمان تحمیل می کند.
مهمترین یافته ها:
از 94 بیمار گلوکوم شرکت کننده در مطالعه، 54 نفر از بیماران (%57) تبعیت دارویی کامل و 40نفر(% 43) نفر عدم تبعیت دارویی داشتند . میانگین نمره کیفیت زندگی بر اساس پرسشنامه کیفیت زندگی اختصاصی بیماران گلوکوم 23/78±12/23 (حداکثر نمره 75 و نمره بالاتر نشان دهنده کیفیت زندگی بدتر) بود در حالی که متوسط سن بیماران 59±14سال و 55% بیماران دارای بیماری مزمن همراه بودند. در این مطالعه متغیر های سن، جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت زندگی، بیماریهای مزمن همراه، مدت زمان بیماری گلوکوم، تعداد دارو، دسته دارویی، حدت بینایی و شاخص کیفیت زندگی بین بیماران با تبعیت دارویی کامل و عدم تبعیت اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. بیشترین شیوع عدم تبعیت دارویی به ترتیب در زمینه بی دقتی در مورد ساعت مصرف دارو (%1/35)، فراموشی در استفاده از دارو(%5/25)، احساس بدتر شدن علائم و قطع مصرف دارو (%2/3) و احساس بهتر شدن علائم و قطع مصرف دارو(%1/2) بوده است.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
در نهایت نتایج این مطالعه نشان می دهد که سطح تبعیت دارویی در بیماران مراجعه کننده به مراکز دانشگاهی شیراز در حد مطلوبی نیست. آموزش صحیح و موثر در خصوص مصرف صحیح داروها و شناسایی عوامل مرتبط با بیمار، رژیم دارویی و محیطی تاثیر گذار در افزایش سطح تبعیت دارویی از اهمیت بسزایی برخوردار است. پیام این مطالعه (گروه هدف ) در درجه اول برای سیاستگذاران درمانی و پژوهشی جهت رفع محدودیت های ویزیت بیماران از جمله شلوغی بیش از حد درمانگاه گلوکوم، استفاده از نرم افزارهای پیشرفته ثبت بیماران و ارسال پیام های مرتبط با سلامت به صورت دوره ای برای بیماران و در نهایت متخصصان امر در جهت بهبود ارتباط موثر با بیماران از طریق افزایش مدت زمان ویزیت و تنظیم ویزیت های مکرر و بررسی مسائل روانی اجتماعی بیماران با جزییات بیشتر میباشد.

دفعات مشاهده: 48 بار   |   دفعات چاپ: 9 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

اسکیمی دور همزمان با اسکیمی کلیه از طریق فعال کردن آنزیم های آنتی اکسیدان کاهش می یابد.

اهمیت موضوع:
اهمیت این کار در این است که بتوان عوامل آسیب رسان که در بیماران پیوند کلیه در حین عمل پیوند ایجاد می شود را بررسی نمود و بررسی کرد که مشکلات بعد از پیوند کلیه از چه مسیرهایی ایجاد می شود و عوامل آسیب رسان کدام هستند و آیا این که با انجام تکنیک های حمایتی می توان از شدت و عوارض آسیب های کلیه بعد از پیوند کاهش داد.
مهمترین یافته ها:
مهمترین یافته این تحقیق این است که اول این که اسکیمی کلیه می تواند باعث افزایش بیان ژن TLR4 گردد و هم چنین فرایندهای التهاب را فعال و بیان آنزیم های آنتی اکسیدان را کاهش دهد .و القاء اسکیمی های متناوب با زمان کوتاه در ارگان های دیگر می توان از طریق کاهش بیان ژن TLR4 و کاهش فعالیت فرایندهای التهابی و به دنبال آن افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی جلوگیری نمود.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
در ادامه این کار و بر اساس نتایج حاصل از این طرح می بایست با انجام این تکنیک دیگر فاکتورهای التهابی نیز بررسی گردد .و علاوه بر این دیگر ژن ها و پروتئین ها ی دیگر که در ایجاد آسیب کلیه بعد از پیوند نقش دارند نیز بررسی گردد که آیا تکنیک پری کاندیشنینگ می تواند بر روی آنها تاثیر بگذارد.

 

دفعات مشاهده: 35 بار   |   دفعات چاپ: 5 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

در سلول های کشت داده شده هیپوکامپ، آگماتین از آسیب سلولی ناشی از بتا آمیلوئید پیشگیری می کند.

با سلام
نتیجه یا دستاورد اصلی طرح پژوهشی را بصورت یک جمله خبری واضح، برای عنوان خبر درنظر بگیرید.
معادل فارسی کلمات لاتین را در عنوان خبر بیاورید. متن خبر را درحد یک پاراگراف قابل فهم برای عموم مشتمل بر اهمیت موضوع، نتایج و یافته ها تنظیم نمایید.گروه هدف را مشخص کنید.
با تشکرو احترام
لیلا میرزایی             81454311-021



اهمیت موضوع:
پپتید بتا-آمیلوئید (Aβ)، عنصر اصلی پلاکهای پیری در بیماری آلزایمر (AD)، در هیپوکامپ به عنوان ناحیه مهم برای حافظه و شناخت تجمع پیدا می کند و منجر به مرگ و آپوپتوز عصبی می شود. در این مطالعه بررسی شده است که آگماتین به عنوان یک پلی آمین اندوژن دارای اثر محافظتی علیه سمیت ناشی از Aβ است یا خیر. علاوه بر این، درگیری Akt / GSK-3β، ERK و TNF-α در حفاظت آگماتین در برابر عصبی عصبی ایجاد شده توسط Aβ مورد بررسی قرار گرفت.
مهمترین یافته ها:
آگماتین به طور قابل ملاحظه ای مانع از مرگ سلولی ناشی از قرار گرفتن در معرض Aβ با توجه به قابلیت زنده ماندن سلول ها و آزمایشات کاسپاز 3 شد. علاوه بر این، آگماتین به طور قابل ملاحظه ای از کاهش P-Akt و p-GSK سبب کاهش Aβ شد و سبب افزایش P-ERK و TNF-alpha شد.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
این یافته ها می تواند اثر محافظتی آگماتین را به عنوان یک عامل بالقوه درمانی برای بیماری آلزایمر نشان دهد.

دفعات مشاهده: 27 بار   |   دفعات چاپ: 5 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

میزان بازداری آمینواسیدها در فاز ساکن به ویژگی‌های ساختاری آنها وابسته است.

اهمیت موضوع:
کروماتوگرافی یکی از تکنیک هایی است که چنان گستردگی و کاربرد دارد که کنترل کیفی صنایع دارویی و مواد غذایی را بدون آن نمی‌توان تصور کرد. یکی از روش‌های جداسازی،کروماتوگرافی لایه‌ی نازک می باشد که اساس آن جداسازی به صورت تقسیمی، جذب سطحی، جذب و تبادل یون می‌باشد. سرعت تفکیک در آن بسیار بالاست و جذب و دفع گونه‌ها روی کروماتوگرافی لایه‌ی نازک به صورت برگشت پذیر است و افت معکوس حلال وجود ندارد. کروماتوگرافی لایه‌ی نازک یکی از پرکاربرد‌ترین روشها در صنایع داروسازی برای تمام اندازه‌گیری‌های مهم و تعیین خلوص محصولات است. از طرف دیگر آمینواسیدها به عنوان آجرهای سازنده ساختار پروتئین اهمیت بی همتایی در حیات داراست. همچنین جداسازی و شناسایی/اندازه گیری آمینو اسیدها از دیدگاههای مختلف صتایع غذایی، زیستی و علوم پروئینی و کارخانجات دارویی اهمیت فراوانی دارد. بنابراین ضرورت مطالعات مختلف بر روی جداسازی آمینواسیدها همواره احساس شده است.
مهمترین یافته ها:
در این پژوهش برای نخستین بار مدلی ارائه شده که برای پیش‌گویی و توصیف فاکتور ماندگی 21 آمینواسید پروتئینی در کروماتوگرافی لایه‌ی نازک فاز معکوس در سه فاز متحرک مختلف (استونیتریل-محلول سدیم آزید و 1،2 دی اکسان-محلول سدیم آزید و اتانول-محلول سدیم آزید) استفاده میشود. نتایج بدست آمده نشان داده که میزان بازداری آمینواسیدها در فاز ساکن به ویژگی‌های ساختاری آنها وابسته است و این ویژگیها در هر یک از فازهای متحرک مورد استفاده، شباهت ها و تفاوتهایی دارند. مجموع فاصله‌ی هندسی بین اتمهای N و O آمینواسیدها تاثیر گذارترین متغیر در رفتار کروماتوگرافی لایه نازک است.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
ارائه رفتار کروماتوگرافی ترکیبات در قالب یک مدل پیشگویی کننده میتواند در تخمین ویژگیهای ساختاری ترکیب و نیز ویژگیهای شیمیایی فاز متحرک بر رفتار آنها حین جداسازی در صفحه یا ستون جدا موثر باشد. به دلیل کاربرد گسترده کروماتوگرافی لایه نازک در جداسازی آمینو اسیدها، مدل‌‌سازی‌های ارتباط ساختار₋فاکتور ماندگی این ترکیبات مورد علاقه است. استفاده از مدلهای پیشگویی کننده هزینه جداسازی آمینو اسیدها را در صنایع غدایی و داویی کاهش داده و در انتخاب فاز متحرک جداکننده و افزایش کارآیی جداسازی بسیار موثر است.

دفعات مشاهده: 178 بار   |   دفعات چاپ: 4 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

آموزش حمایت از همسر به پدران و حمایت ایشان از همسران، موجب کاهش استرس و افزایش میزان خود-کارآمدی مادر در مراقبت از نوزاد نارس می‌شود.

اهمیت موضوع:
تولد نوزاد نارس و جدایی نوزاد از خانواده به دلیل بستری شدن در بخش مراقبت ویژه نوزادان منجر به تنش، استرس و کاهش اعتماد به نفس و خود-کارآمدی مادر در مراقبت از نوزاد می‌شود. مادران مراقب اصلی نوزاد محسوب می‌شوند، اما استرس می‌تواند بر ایفا نقش والدی ایشان تأثیر سوء داشته باشد. یکی از علل مهم تأثیرگذار بر استرس مادران، ارتباط با همسر می‌باشد. در مراقبت پرستاری ارائه شده به مادر راهکارهای کاهش استرس را باید مد نظر قرار داد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آموزش حمایت از همسر به پدران بر نمره استرس و خود-کارآمدی مادران در مراقبت از نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان بود.
مهمترین یافته ها:
در گروه آزمایش و کنترل قبل از مداخله توزیع میانگین نمرات استرس و خود-کارآمدی تفاوت آماری معناداری نشان نداد. میانگین نمرات استرس در گروه آزمایش پس از مداخله کاهش یافته بود (۰۰۱/۰P<) در حالی که در گروه کنترل تفاوت مشاهده شده معنادار نبود (0۷/۰P=). میانگین نمرات خود-کارآمدی در گروه آزمایش پس از مداخله افزایش یافته بود (۰۰۱/۰P<)در حالی که در گروه کنترل تفاوت معنادار نبود (۱۱۵/۰P=). نتایج مطالعه نشان داد که آموزش حمایت از همسر به پدران و حمایت ایشان از همسران، موجب کاهش استرس و افزایش میزان خود-کارآمدی مادر در مراقبت از نوزاد نارس می‌شود.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج:
  •  استفاده از روش مطالعه حاضر به عنوان جزئی از مراقبت خانواده محور و روشی ساده، کم هزینه و مؤثر در جهت بهبود مادر و احتمالاً برایندهای تکاملی نوزادان.
  • ترغیب مدیران با استفاده از نتایج این مطالعه برای تغییر خط مشی ملاقات پدران در بخش و فراهم شدن تسهیلات حضور پدران در بخش مراقبت ویژه نوزادان.
  • استفاده از نتیجه مطالعه حاضر در آموزش دانشجویان پرستاری و مامایی و آموزش مداوم کارکنان پرستاری.
  • فراهم شدن زمینه لازم جهت انجام پژوهش‌های بعدی با ابعاد وسیع‌تر و دقیق‌تر و ترغیب پژوهشگران برای پرداختن به سایر ابعاد این موضوع یا موضوعات مشابه

دفعات مشاهده: 38 بار   |   دفعات چاپ: 5 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

مواجهه با دوز چالشی تابش یونیزان، می‌تواند در بیان ژن‌های موثر در ترمیم DNA مانند Ku80 و P53 در شاغلین اتاق عمل، سازگاری و پاسخ تطبیقی ایجاد کند.

اهمیت موضوع:
شاغلین در اتاق‌ عمل، بطور مداوم در معرض مواجهه با گازهای بیهوشی و پرتو یونیزان قرار دارند.پاسخ تطبیقیبعنوان یک مکانیزم دفاعی،هنگامی روی خواهد داد که سلول‌ها در معرض دوز بسیار اندک از عوامل آسیب‌رسان بهDNAقرار گیرندکه در مواجهه بعدی با دزهای بالاتری از آن عوامل، مقاومت بیشتر و حساسیت کمتری، نشان می‌دهند. هدف از این مطالعه، بررسی اثر تطبیقی یا هم‌افزایی تابش یونیزان در پرسنل اتاق عمل مواجهه شده با گازهای بیهوشی از طریق ارزیابی تغییرات بیان ژن‌های موثر در ترمیم DNA مانندLIGASE1,KU80 و P53بوده است.
مهمترین یافته ها:
بر اساس نتایج این مطالعه، مواجهه با دوز چالشی تابش یونیزان، می‌تواند در بیان ژن‌های موثر در ترمیم DNA مانند Ku80 و P53 در شاغلین اتاق عمل، سازگاری و پاسخ تطبیقی ایجاد کند.
پیشنهاد برای کاربرد نتایج: 

مطالعه با تعداد بیشتر افراد و پارامترهای دیگر بیولوژیکی

دفعات مشاهده: 29 بار   |   دفعات چاپ: 4 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

سایر مطالب این بخش